Öyle kırılganım ki bugünler de.
Ne mutlu olabiliyorum…
Ne hayattan soğuyabiliyorum…
Sanki iki soğuk duvar arasında sıkışmış.
Hapsolmuş yüreğim.
Bir yanım uykuya yenik düşmeye direniyor.
Diğer yanım sadece uyumak istiyor…
Yaşama tutunmaya çalıştıkça eksiliyorum hissi üzerimden gitmiyor…
Öyle mutsuzum ki bugünler de.
Ne içtiğim çaydan keyif alıyorum.
Ne kahvenin falına aldanıyorum.
Oysa minik bir şekilden çiçek açardı kalbim.
Öyle sessizleştim ki bugünler de..
Saatlere hiç bakmıyorum.
Tarihlere aldırmıyorum…
Bugün kaçtı yarın neyi karşılıyoruz bilmiyorum.
Maviler de mutlu etmiyor,
Morlar da…
Hatta artık peynirlerden nefret ediyorum!
Ne kimseye selam veriyorum,
Nede kimseden selam alacak enerjiyi buluyorum kendimde!
Öyle bir gelip gittin ki!
Kendime gelemiyorum!!!

07.11.2026
Cumartesi -03:50