Öylesine

Bu göğsümdeki öyle amansız bir sevda ki, mürekkebi kalemime, kalemi kâğıdıma, beni de çok sevdiğim şiirlere hasret bıraktı.
Seni hissederim diye okuyamadım şiirleri; bir bir sildi hafızam.
Yüreğim ayrılığına yas tuttu, beynim içimi sızlatan şiirleri unuttu.
Beni ben olmaktan çıkardın, aldın.
Kendimi kaybettim; bir haberim insan olmaktan.
Korkar oldum; okurum da iki damla yaş düşer gözlerimden.
Korkar oldum kendi okyanusumdan.
Yerinde olmak isterdim; öylesine umarsız.
Yerinde olmak isterdim; öylesine hissiz ve gamsız.
Hayatı göğüs kafesi ile anlayan insanlar için fazla cehennem bu dünya…