Ruhu Ayakta Tutan

Sevgi bir anda doğar bazen,
Ama güven, Bin kez sınanarak kalır.

Sevmek kalbin işidir,
Çabuk ısınır, çabuk yanar.
Güvenmek ise aklın ve vicdanın,
El ele tutuştuğu yerdir.
Kolay kurulmaz,
Kolay da yıkılmaz.

İnsan severken hayal eder,
Güvenirken dayanır.
Sevgi sözle çoğalır belki,
Ama güven sessizlikte belli olur.
Yanındayken değil,
Yokken bile huzur verebiliyorsa…

Zaman geçer, insanlar değişir,
Bazı sevgiler yorulur.
Ama güven kaldıysa,
İnsan hâlâ ayaktadır.
Çünkü sevmek kalbi ısıtır,
Güvenmek ruhu ayakta tutar.

Ve bir gün anlarsın,
Her sevilen kalmaz.
Ama güvenilen,
İnsanın içinden kolay kolay çıkmaz.