RUHUN İMZASI

Sevmek, bir başkasının varlığında kendi derinliğini keşfetme sanatıdır. İnsan tek başınayken bir taslaktır; sevdiğinde ise kendi öyküsünün altını çizen o güçlü kalemi eline alır. Bu duygu, sadece bir his değil, ruhun dünyaya attığı en zarif imzadır. Birini ya da bir şeyi içtenlikle sevmek, zamanın akışına meydan okumak ve hayatın karmaşası içinde duru bir sığınak inşa etmektir. Karşılık beklemeden, sadece var olmasının verdiği o büyük huzurla beslenen sevgi; insanı eksiltmez, aksine çoğaltır ve yeryüzündeki yerini anlamlı kılar.

Rukiye Gül Bakırhan