Başkalarına olan tahammülsüzlüğümü görseydin,
Bir an bile dayanamazdın o bakışlarıma.
Her kusur bir hançer, her hata bir ateş,
Herkese karşı içimde fırtınalar kopar durur.
Ama sana gelince…
Zaman durur, öfke susar, sabır çiçek açar.
Senin en küçük yaramazlığın bile
Bir bahar yağmuru gibi düşer içime.
Başkalarının tek sözü yeter beni tüketmeye,
Sen saatlerce sustuğunda bile
Seni izlemekle yetinirim,
Sükûnetinle huzur bulurum.
Ey sevgili,
Sana olan sevgim bir mucizedir benim için.
Çünkü ben, dünyanın en sabırsız insanıyken,
Senin uğruna sabrın en güzel heykelini yontuyorum.
Her seferinde kendimi şaşırtıyorum,
“Bu ben miyim?” diye soruyorum aynaya.
Çünkü başkalarına zerre tahammülüm yokken,
Sana olan sevgim,
Beni daha iyi bir insan yapıyor.
Eğer bir gün görürsen,
Başkalarına karşı nasıl da sert,
Nasıl da keskin olduğumu…
O zaman anlarsın:
Sana olan sabrım ve sevgim,
Benim en büyük zaferim,
En derin teslimiyetim,
Ve en gizli mucizemdir.
Seni sevmek,
Beni yumuşatan tek şey.
Ve ben,
Bu yumuşaklığı
Sadece senin için saklıyorum.