Sen Bilmezsin

Önce tek damla yağmur düşer
Yapayalnız gökyüzünden
O karanlık ıssız sokaklara
Uçmuyordu rengarenk kuşlar
Koyu maviliklerde
Bir ses yankılanır ardından
Sessizliğin ortasında
Tek damla yağmurun
Koca sokaklarla birleşttiği o an
İmkansız gibiydi
Hem biraz gerçek birazda yalan gibiydi
Yetiyordu aslında
Ipıslaktı tüm sokakalar
Parlıyordu ayna misali
Eğsen başını göreceksin
Bilinmeyenlerin en gerçek halini
Bilirim mağtemdir karanlık
Sonu olmayan yolların uçsuz çıkmazlığı
Mağtemdir gözlerin
Karanlığın en kara en kuytu köşelerinde
Yastır kara
Yastır gözlerin
Tutamam gökyüzünü
Sel olur akar yağmur
Sesindir
Bana huzur veren o yağmur sesleri
Bu sefer bir hüzün kaplar içimi
Nedenini bilmem
Karadır gözlerin
Mağtemdir karanlık
Yağmur yağar ıslanır sokaklar
Sırılsıklam olurum
Sen ağlama ben ölürüm
Şimdi ne yapmalı ?
Bir mağtem mi yaşamalı
Yaşlanmalımı yağmur altında
Yoksa tatmalı mı ölümsüzlüğün iksirini
Sen bilmezsin