Kimi insanlar kazanmayı
ruhunu satmak sanır…
Bir alkış uğruna değişir yüzleri,
bir çıkar uğruna unutur kendilerini.
Oysa insan dediğin,
yenildiğinde bile aynaya bakabiliyorsa güçlüdür.
Çünkü bazı zaferler vardır
insanı büyütmez, küçültür…
Ben kaybetmeyi öğrendim bazen,
ama eğilmeyi hiç öğrenmedim.
Masadan eksik kalktım belki
ama karakterim hep tamdı.
Sahte gülüşlerle yükselenlerin
gölgesi bile yoktur yarınlarda.
Dürüst insanların ise
sessiz bir ağırlığı olur zamanın omzunda…
Yerim olmazsa olmasın,
yeter ki vicdanım bana kapıyı kapatmasın.
Çünkü bu hayatta herkes bir şey kazanır;
ama herkes şerefini koruyamaz…