Giriş yap! Hesap oluştur!
Nedir?
Ara
Şifreni mi unuttun?
30 Ekim 2019, Çarşamba 22:12 · 56 Okunma
Sessiz Çığlığım 😓 - Sözümoki

Sessiz Çığlığım 😓

Bugün günlerden Ekim ayı akşamı
Ne olacak diye düşünmeden edemediğim günlerdeyim yine
Oturmuşum düşünüyorum
Şöyle yapsam böyle mi olur diye hesaplayıp duruyorum hayatı
Başa sarıp sarıp tekrar planlıyorum ama kaderin ne olacağını bilemeden
Önceden planlayıp kaderin çelme taktığı gündeyim bugün
Hesaplamalarıma göre tam oldu diyorum
Olmamayışını arkasına bakarak izliyorum

Üşüyorumm kanım çekiliyor
Sanki kötülüyorum
Ne kadar gülücükler saçsamda
Yorgunluğum gözlerimden okunurken
Aynalara bakarken gözlerimi doldururken buluyorum
Hep bir buğulu, ağlamış havasında duran yüzüm
Sürekli acılı konularda içerlemelerim
Aynaya değil de bu sefer de telefona baktığımda
Dost, arkadaş, sırdaş denen kişilerin
Hep yok olup yalnız kaldığımı gördüğüm aynadaki o hüzünlü YALNIZLIK

Özlüyorum küçüklüğümü o zamanlar zor şeyler yaşamış olsamda
Sadece sorumluluk yokken insanları tanımanın ne olduğunu bilmeden
Hayat da nefes almanın ne kadar önemli olduğunu bilmeden yaşadığım küçüklüğümü istiyorum

Yattığın yerden acı çeksende bir hastane arkadaşlığın olduğu çevrede
Doktorlar hemşirelerle gülüştüğün
Uslu diye parmakla gösterdikleri kız olmak isterdim aklımın ermediği
Hastane de olsa nerde nasıl olduğunun önemi olmadan rahmetli dedemin ağzına bile sürmediği o dikdörtgen pastaları özledim
Ellerimle sardığım sarmaları yemeyi
Boyumdan büyük serum askısını bile..
Hastane de kokan serumlar
Koridoru sarmış olup, herkesin kafası kıyak oluşu mühtemel

Konuşmaların yükseldiği hemşirelerin yan yatakda yatan abinin yüzünü örttüğünü uykulu hatırlıyarak gözümü actığımda farkettim
Anneme sorduğumda üşüdüğü için örttüğünü söyledi kısık sesle
O an hastaneyi bağrış çağrış koptuğunu
Annesinin oğluna ölme diye servise girişi gözümden, kulaklarımdan gitmiyorcasına
O an anladım işte ölmenin ne demek olduğunu
Tam tamına hastalıktan şuan ki halime hiç benzemediğim oldukça haplardan kilo almış 8 yaşında bir kız çocuğuydum sadece.

Öyle güçlü uslu bir kız çoçuğuydum ki
Operasyon için yapılan iğne için korkmuştum ama belli etmemiştim
Yapıldıktan sonra da hissetmedim bile yapıldığını diyecek kadar da kuvvetliydim
İğneden sonra uyunmaması gerektiğini bastıra bastıra söylüyen hemşire abla uyarmasına rağmen uyuya kalmıştı küçüçük bedenim
İşte yine bir güçlü Güzin olma vakti geldiğini anlayarak uyumadım diyerek operasyon odasına alındım
Kalemle sırtıma işaretler yaparak biyopsi yerlerini hesaplıyorlardı
İşte o an hayatımın ilk acısını hissettim
Hala unutamıyorum o acıyı
Uyuduğum için her anını hissettim
bütün işaretlenen yerleri iğneyle parça alarak başladılar

Canımın acıdığını anladıklarında
Doktor bana sorarak hissediyor musun dedi
O an hayır dedim titreyen acılı bedenimle
İkinci iğneyi vuramıyacaklarını aralarında konuşarak alınan kararla
Bana sorular sorarak kafamı dağıtarak operasyonu bitirdiler
Acıdığı yetmiyormuş gibi
Operasyon gören kısıma kum gibi tanecikli yastıklar koyuldu
Kanama olmasın diye koyulduğunu bana söylediler

Sıcak basmıştı bana acıdan sacımı arkaya atayım derken avucumun içi saçlarımla dolu olarak geldi
Yastığıma hep saclarım dökülmüştü
Verilen ilk dozda bile insanın hayatını mahveden kortizonlu ilac
Hem saclarımı hem kemiklerimi hemde beni değiştirmişti daha niceleri
Artık servisteki kişilere benziyordum
Sürekli serum takılan, sürekli ilaç ve hapları bile yutarken zorlanıyordum

O an öğrenmiştik biyopsi sonucunu
Kronik böbrek yetmezliğim varmış meğer
Ne olduğunu bilemeden sürekli git gel tedavi yorulmuş olsamda güçlü durmaya çalışıyordum
Aklım ermediğinden bunun bana yük olacagını bilemeden Allahın sınavı olmadan yaşadığım bir hayatdı

Olsun yinede istiyorum
O güçlü, aklı başında, yaşından olgun Acıya bile dayanan Güzin olmak istiyorum
Yoruldum çok yorgunum
Nice hayatlar var ama benimki de bana yorucu geldi inanın
Bunaltıcı, dayanamadığım hayatım eskiye göre daha iyi olmama rağmen
Tükenen güçüm, aklımın başında olup yinede yetememesi herşeye
Yaşımdan yine olgunum ama mutlu değilim olamıyorum
Sürekli güçlü görünmek için güldüğüm doğrudur ama güçlü değilim artık çok yorgunum
Merdiven bile cıkarken sanki canım çıkıyor bacaklarım çıkacağına
Elim ayağım morarıyor üşümekten halbuki beden ısısı normalken

Hep bir su sesi duysam uzaklara baksam gözüm dolar ağlarım unutmaya çalışırım
Hatırlayınca uzun süren o acılı hayatımın bir kısa filminin şiire dökülmesiyle sonlandırayım

Hayat nedir? Nedir ki Anne ?
Bir oyun bir masal değil mi
Kırıldı bak oyuncaklarım
Ömrüm bitti sevdam bitti
İnan ben hiç büyümedim ki


30 Ekim 2019 22:07 Güzin PEKCAN

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
Yazarın diğer paylaşımları;
Kendinden 10 üzerinden kaç puan memnunsun?