Kırılan yerler sözle değil, susuşla parlar,
Bir bakışın içinde bin cümle saklanır.
Dil bazen eksik kalır kalbin yanında,
Çünkü bazı acılar sadece hissedilerek anlaşılır.
Dokunmadan dokunursun bazen birine,
Ne elin değer ne de sesin çıkar.
Ama bir varlığın, bir “buradayım” deyişi,
En derin yaraya merhem olur usulca.
Anlatmaya çalıştıkça dağılan duygular,
Sessizlikte kendine bir yuva bulur.
Çünkü kalp, kelimelerden daha eski bir dil bilir,
Ve en doğru cümleyi gözlerden kurar.
İyileşmek bazen konuşmamaktır aslında,
Sadece birlikte susabilmektir aynı yerde.
Çünkü kırılan yerler gürültüyle değil,
Sevginin sessizliğiyle yeniden büyür içimizde.