Sevgi Solar, Saygı Kalır

Saygı,
bir insanın kapıyı çarpıp gitmemesidir
en kızgın anında bile.

Sevgi bazen büyür, bazen solar.
Bir mevsim gibidir;
baharı vardır, ayazı vardır.
Ama saygı
karakterin gölgesidir.
Işık değişse de peşini bırakmaz.

Beni sevme, dedim bir gece.
Ama küçültme beni.
Çünkü insan,
sevilmeden yaşayabiliyor da
ezilerek yaşayamıyor.

Nice aşklar gördüm;
şiir gibi başlayıp
enkaz gibi biten.
Çünkü ses vardı, tutku vardı,
ama saygı yoktu.

Saygı olmayınca
kelimeler bıçak oluyor
ve insan en çok
kendine sustuğu yerde kanıyor.

O yüzden artık
kalbime değil önce duruşuna bakıyorum insanların.
Çünkü sevgi bazen yalan söyler…
ama gerçek saygı
insanı yalnızken bile incitmez.