Sevmenin Yetmediği Yer

Senin beni sevmeye gönlün yoksa,
Benim sana dair bütün doğrularım
Yanlış yazılır kaderine…
Adımı bile eksik söylersin,
Kalbimi hiç anmamış gibi.

Ben seni öyle derinden sevdim ki…
Bir bakışını ömre böldüm,
Bir gülüşünü sabahlara sakladım.
Sen ise
Bir an bile durmadın içimde,
Sanki hiç yaşamamışım gibi yanında.

Gönlün yoksa…
Sevgi dil olur da konuşamaz,
Gözyaşı olur da görünmez.
Ben içimde sana bir dünya kurdum,
Sen kapısından bile geçmedin.

Her gece biraz daha eksildim,
Adını söylerken bile yoruldum.
Sevmek suç değildi belki ama,
Yanlış kalpte harcanmak…
İşte o, insanın kendine ihanetiydi.

Şimdi anlıyorum;
İnsan en çok,
Sevilmediği yerde sevdiği kadar yanar.

Ve ben…
Sana yetebilmek için
Kendimden vazgeçerken
Sen, benden vazgeçmeyi bile
Bir şey saymadın.