Giriş yap! Hesap oluştur!
Ara
Şifreni mi unuttun?
28 Kasım 2018, Çarşamba 09:47 · 100 Okunma
Size, sizi unutmamaktan başka ne vaat edebilirim ki? - Sözümoki

Size, sizi unutmamaktan başka ne vaat edebilirim ki?



Elveda diyebilmek zor iştir. Zor iştir, güzel anlarını uzak siluetlere yolcu etmek. Kıyamadıklarını, zamanın hoyrat girdabına uğurlamak…
Hayatın ta kendisiydi yaşadıklarımız. Yaşamanın en doruk noktasında anılarımız. Güldüğümüzde hep beraber güldük.Katıla katıla, doyasıya! Sanki bugünlerin acısını çıkarırcasına. Sanki bir gün elveda diyeceğimizi bilirmişçesine. Ağladığımızda yine beraber ağladık. Birimizin içini yakan, diğerimizin de içini acıtırdı öyle değil mi? Birimizden akan gözyaşını hepimiz akıtmalıydık, dostçasına ve kardeşçesine. Ağlamanın verdiği asaleti bilirmişçesine! Güzel şeyler bulduk,güzel şeyler öğrendik. Sevginin evrenselliğini,umut etmenin verdiği vitamini,gözyaşının ardından gelen bekleyişi,bekleyişin ardından gelen mutluluğu…Hırçın,öfkeli ve ürkütücü şimşeklerden sonra yağan yeniden dünyaya gelişi,temizlenişi,doğallığı,masumiyeti,o görkemli yağmuru,uysal gökkuşağını…Gerçekleşmesi imkansız gibi görünen fakat gerçekleşen dilekler tutmayı…Susarken konuşmayı,konuşurken bağırmamayı… Var olmanın yok olmaktan sonraki evre olduğunu ya da yok olmanın varsızlığını… Açığa vurulmamış kızgınlıkları Kaf Dağı'nın ardında saklamayı… Lambadan çıkan cinden özgürlüğü,sevgiyi ve adaleti istemeyi… Sadece kendimiz için değil,başkaları için de dua etmeyi.Hayatı aradım değişik coğrafyalarda.İnsanların sahip olduğu iklim çeşitlerinin altındaki kişilikleri fark ettim. Her insanın farklı bir iklimi vardı ve bir de kişiliği. Çoğunun mutluluk rejimleri de düzensizdi ayrıca;ama ben yine de mutluluğun biriktirme şekillerini seçtim karınca kararınca.İçimde çıkan isyanları nasıl bastıracağımı,başarısızlığımda benim için gerekecek ıslahatları,yüreğimin merkezi otoritesini koruma biçimini öğrendim.Ruhumun kültürünü ve uygarlığını keşfettim. Müttefiklerimi belirledim. Dersler çıkardım kendime özgü yerel tarihimden.
Sonra…
Bazı kötülükleri,nefretleri, hataları, hüzünleri, gözyaşlarını görmezden gelmeyi öğrendim. Tecahül-ü arif yaptım hayata. Kendimi bildim hep, nerede olduğumu, nasıl olmam gerektiğini, neye ihtiyacım olduğunu hep farkında olmam da, kendi veznimi çözmüş olmamdan ileri gelirdi elbet!
Son öğreneceğim şeyse, elveda demekmiş birbirimize. Yaşayarak öğrenmek en etkili yol belki de…Bunu demekten daha kötü olan hiç diyememektir bence. Kelimelerin bir yerlerde uyuması, seni duymaması…Demek istediklerini dile getirememek…Bu yüzden aldım kalemi ben elime.
Size, sizi unutmamaktan başka ne vaat edebilirim ki?

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
1 kişi beğendi ·
  • Ayşe  Aksu
    Ayşe Aksu Çok güzel bir yorum 👏👏
    28 Kasım 2018, Çarşamba 15:44
  • Ebubekir  Kuri
    Ebubekir Kuri teşekkürler...
    28 Kasım 2018, Çarşamba 16:43
Yazarın diğer paylaşımları;
Karikatür (Günün Karikatürü)
Hikaye (Günün Hikayesi)
Sana instagramdan yürüyenlere ne söylemek istersin?
Sözümoki © 2019 - V.8
Destekçilerimiz →