İyi hal indirimi uygulamayalı çok oldu.
Önceleri hemen yelkenleri suya indirirdim. Tarafıma yapılan kötülükleri nankörlükleri bir çırpıda unutuverirdim. Sonra baktım ki bu sürekli hale gelmeye başlıyor durup bir düşündüm. Çevremdeki insanlar bu iyi hal durumunu son kullanım tarihi nasılsa geçmiyor diye hunharca kullanır olmuş. Silkindim. Ufacık gülümsedim. İçeriğimde bulunan yararlı tüm huylarımı bir çırpıda kaldırıverdim tozlu raflara. Beni yiyip bitiren ne varsa her şey gitmişti. Geriye benden kalan kullanılmamış az bir temiz parça ve yaşanmışlık serpintileri kalmıştı. Onları da o saf halinden çıkardım. tadım testi yapmaya kalkan dost görünümlü düşmanlara karşı nefret , kin ve biraz da yapmacıklıkla doldurdum kendimi. Yeni içeriğimle artık günümüz insanlık normlarına uygun hale gelmiştim. Kötülük yapanlara karşı geçirdiğim bu duygusal evrim o zor çengel bulmacayı çözmeme yardım etmişti. Kalp cimnastiği yapmak böyle bir şeydi. Artık temiz ve iyi görünümlü bol katkı maddeli halimle bende onlar gibiydim. İnsanlık yine bir sıfır kaybetmişti..