Son zamanlarda klişe bir çıkarımım oldu. Herkesin doğrusu kendine. Eskiden uzun uzun anlatır akıl alırdım insanlardan. En son kendi bildiğimi yapsam da anlatmak, fikir almak benim için çok önemliydi, içten içe onaylanmak isterdim zannımca. Son zamanlarda bakıyorum o sözde hayatı, insan ilişkilerini çözenlere, yürüdükleri yollara; kendi adıma düşe kalka ilerlesem de sanki benim yolum bana göre. Onların tahammül ettiklerine benim tahammülüm çok daha zor, mutlu oldukları bir çok şey benim için yapay ya da sevdikleri detaylar benim sevebileceğim türden değil. O yüzden artık eleştirilere bir daha kulak kapatıyorum, yorum yaptırmamaya gayret ediyorum. Hayattan beklentilerimiz çok farklı, bugüne kadar yürüdüğümüz yollar çok farklı. Farklı yönlere giden iki ışın parçası uzayın bir noktasında kesişti diye nasıl ki yönlerinden olmuyorlarsa, nasıl ki farklı iki ışın doğrusuysa tam olarak öyle. Herkes kendi yolunu aydınlatsın kardeş????