Tesadüf Değildi

Ne bendim seni arayan,
ne de sen yolumu soran…
Ama aynı boşlukta
aynı eksikle yürüyorduk sanki.

Bir an…
gözlerin değdi gözlerime,
zaman durmadı belki ama
içimde bir şey yer değiştirdi.

Ne bir planın parçasıydık,
ne de bir ihtimalin oyunu.
Sanki görünmeyen bir el
iki yarımı aynı cümlede buluşturdu.

Adını koyamadık önce,
“tesadüf” dedik geçtik.
Çünkü bazı hisler
insana fazla gerçek gelir.

Oysa biliyordum…
Her “rastlantı” dediğimiz şey,
kalbin kabullenemediği
bir yazgının izidir.

Sonra sustuk…
Ama suskunluğumuz bile
aynı şeyi fısıldıyordu içimizde:
“Bu karşılaşma, gelişigüzel değildi.”

Belki yollar ayrılacak,
belki zaman bizi başka yerlere savuracak…
Ama bir gerçek kalacak geriye

Bir anlığına bile olsa
iki kalp,
aynı kaderde buluştu.