TEŞEKKÜR

Bu kitabın içinde adı geçmeyen ama izleri bulunan herkese...
Beni büyütenlere.
Beni değiştirenlere.
Beni sevindirenlere.
Beni kıranlara.
Bana sabretmeyi öğretenlere.
Bana sınır koymayı öğretenlere.
Bana kendimi sorgulatıp sonunda kendime döndürenlere...
Hepiniz bu hikâyenin bir yerindesiniz.
Ama en büyük teşekkürüm, yıllarca kendisini başkalarına yetiştirmeye çalışırken içindeki sesi tamamen susturmayan kadına.
Bana.
Çünkü bazen insanın hayatındaki en büyük cesaret, yeniden başlamak değil...
Kendisini yeniden seçmektir.
Ben kendimi seçtim.
Ve şimdi önümde kalan hayatı, kendimden özür dileyerek değil...
kendime söz vererek yaşayacağım.