Tevekkül Güzeldir

Hayrın da, şerrin de bir sebebi vardır.

Her şey bir nedenle girer insanın hayatına,
Kimi umut olur, kimi dokunur yarasına.
Bazen bir kapı kapanır, yenisi açılsın diye,
Her kayıp bir son değildir, belki de başlangıçtır yine.

Olmuyorsa zorladığın, vardır elbet bir nedeni,
Her bekleyişin içinde saklıdır sabrın eseri.
Sen gönlünü temiz tut, gerisini zamana bırak,
Bazen en güzel yollar, en zor ayrımlardan çıkar.

Tevekkül güzeldir, gönlün huzura ermesidir,
Elinden geleni yapıp sonucu Allah'a teslim etmesidir.
Ne umudunu tüket, ne de kendini yollarda yıprat,
Nasibin olanı emekle ara, olmayanı huzurla bırak.

Hayır da vardır bazen insanın göremediğinde,
Bir hikmet saklıdır gözyaşının süzüldüğü yerde.
Bugün nedenini bilmediğin bir ayrılık yaşarsın,
Yarın dönüp bakınca, kendini koruduğunu anlarsın.

Kimi insanlar gelir, ömrüne iz bırakmak için,
Kimi de gider, sana kendini tanıtmak için.
Her gidiş bir eksilmek, her kalış bir kazanç değildir,
Bazen vazgeçmek de insanın kendine iyiliğidir.

Dilediğin olmaz diye karartma sakın yarınını,
Her gecenin içinde saklar sabahın aydınlığını.
Sen bilmezsin hangi yol seni nereye götürür,
Bazen geciken bir nasip, en güzel vakitte görünür.

Belki çok istedin, olmadı; çok bekledin, gelmedi,
Gönlün kapı kapı dolaştı, aradığını bulamadı.
Ama unutma, hayat yalnızca istediklerinden ibaret değil,
Bazen seni bulmayan şey, senin için hayırlı değildir.

İnsan her sorunun cevabını hemen bulamıyor,
Bazı yaralar zaman geçmeden kabuk bağlamıyor.
Sabır, her şeye susmak, her acıya boyun eğmek değil,
Bazen kırıldığın hâlde kalbini karartmamaktır asıl.

Ne her gelen mutluluk, ne her giden felakettir,
Ne her geciken nasip, ne de her kayıp ihanettir.
Hayatın dili bazen sessizlikle anlatır kendini,
İnsan anlayabilmek için önce dinlemeli yüreğini.

Sen yeter ki niyetini güzelliklerden yana tut,
Düştüğünde yeniden kalk, içinde umudunu yaşat.
Çünkü emek olmadan beklemek, yalnızca bir hayaldir,
Gayret edip Allah'a güvenmek, gönle en güzel hâlidir.

Her şey senin istediğin gibi olmayabilir bu hayatta,
Bazen gülersin sevinçten, bazen boğulursun bir damlada.
Ama her fırtınada yıkılmak zorunda değildir insan,
Kökü derinde olan ağaç, eğilse de kopmaz her zaman.

Belki bugün anlamazsın yaşadığın imtihanı,
Belki geceler boyunca ararsın kaybettiğin anlamı.
Fakat zaman, nice düğümü sessizce çözer,
İnsan bazen en büyük hakikati, en zor gününde öğrenir.

Öyleyse gönlünü yorma, her şeyi çözmek zorunda değilsin,
Her sorunun cevabını bugün bulmak mecburiyetinde değilsin.
Sen niyetini güzelleştir, gayretini eksik etme,
Allah'a güven, umudunu kaybetme, kendinden vazgeçme.

Çünkü tevekkül, çaresizce beklemek değildir,
Kader deyip emekten ve mücadeleden vazgeçmek değildir.
Elinden geleni yapıp gönlünü huzurla teslim etmektir,
Sonucu bilemesen de hayra inanarak yürüyebilmektir.

Ve unutma, ey gönül, her şey senin kontrolünde değil,
Her kapanan kapı da ömrünün sonu değil.
Bazen olmaz dediğin şey, seni başka bir hayra taşır,
Bazen en karanlık geceden en güzel sabah doğar.

Her şey bir nedenle olur; olamayanın da bir nedeni vardır.
Her bekleyişin bir öğretisi, her yolun bir hatırası vardır.
Sen gayret et, sabret, kalbini iyilikten ayırma…
Tevekkül et; hayrı iste, şerre karşı diren ve gerisini Allah'a bırak.

Çünkü insanın huzuru, her istediğine kavuşmasında değil;
Kavuşamadığında da umudunu ve inancını koruyabilmesindedir.