Üç Ay

"Ölü bile üç ayda unutuluyor." dediler,
Belki doğruydu...
Ama unuttukları bedenlerdi,
Yüreklerde kalan izler değil.

İnsan, toprağa verdiğini değil,
Kalbine gömdüğünü yıllarca taşır.
Bazı isimler mezar taşı olmaz,
Her nefeste yeniden okunur.

Sevgi bir lanet değildir aslında,
Lanet olan;
Sevginin kıymetini,
Kaybedince anlamaktır.

Kimi üç günde unutur,
Kimi üç ayda...
Kimi ise bir ömür geçse de
Bir şarkıda, bir sokakta,
Bir kahve kokusunda yeniden dağılır.

Çünkü gerçek sevgi,
Hatırlamak için sebep aramaz.
Bir bakış yeter,
Bir sessizlik yeter,
Bir gece vakti gökyüzüne kaldırılan gözler yeter.

Anlar insan...
Asıl mesele unutulmak değil;
Bir zamanlar "ömrümsün" diyenin,
Bir gün seni sadece
Eski bir hatıra gibi anmasıdır.

Ama yine de sevmekten vazgeçme.

Çünkü unutulan sevgi değil,
Sevgiyi emanet ettiğin yanlış yüreklerdir.
Gerçek sevgi ise ne üç aya sığar,
Ne de bir ömre...
O, zamanı aşan en sessiz duadır.