Üç İç Çekiş

Üç kere iç çektim şu dünyada,
Biri çocukluğumun yarım kalan dualarına,
Biri sevmenin hep erken,
Anlaşılmanın hep geç oluşuna.
Üçüncüsü…
Her şeyi doğru hissettiğim hâlde
Hiçbir şeyin gönlümce olmayışına.

İnsan bazen çok ister,
Ama kader susmayı seçer.
Ne yol istediğin yere çıkar,
Ne de kalbin sığındığı yerde kalır huzur.
Uğraşırsın, beklersin, sabredersin
Ve anlarsın ki
Bazı emekler karşılık değil,
Sadece olgunluk doğurur.

Üç kere iç çektim;
Birincisi hayallerim için,
İkincisi vazgeçemediklerim için,
Üçüncüsü de
Vazgeçmenin bile insana nasip olmadığı anlar için.

Şimdi susuyorum.
Çünkü öğrendim;
Her şey gönlünce olmuyorsa
Belki de gönül
Daha büyük bir şeye hazırlanıyordur.