Unutmanın Huzuru

Yüzümü bile unutacaksın,
öyle sessiz bırakacağım seni.
Ne bir iz kalacak adımda,
ne adımı hatırlatan bir ses.

Gidişim bir kırgınlık olmayacak,
alışkanlık bile değil…
Sadece zamanın içine karışan
sade bir yokluk.

Bir gün aynaya baktığında
tanıdık gelmeyecek bir boşluk olacak,
sebebini bilmeden geçeceksin.
İşte o, benim senden son geçişim.

Seni rahat bırakmak,
kendimi zincirlerden çözmekti.
Kalmak, ikimizi de yorar diye
gitmeyi seçtim.

Yüzümü bile unutacaksın…
Ve ben, ilk kez bu kadar eksilmeden
tamamlanacağım.