Uyandırılan Rüya

En güzel günlerimi elimden aldılar sandım,
meğer zaman sadece
yanlış kapıları kapatıyormuş yüzüme.

Ağladım…
çünkü gidenin kayıp olduğunu bildim,
oysa bazı vedalar
insanı kendine getirirmiş.

Bir sabah uyandım,
aynı gökyüzüydü, aynı dünya…
ama içimde başka bir mevsim başlamıştı.
Acının küllerinden doğan
sessiz bir bahar gibi.

Benden alınan ne varsa
yerine sabır bırakılmış,
yerine güç,
yerine kimseye muhtaç olmayan
dimdik bir yürek konmuş.

Şimdi dönüp bakınca anlıyorum;
bazı dualar kabul olmaz
çünkü daha güzeli yoldadır.
Bazı kapılar açılmaz
çünkü felaket içeridedir.

Ve insan bazen
en güzel rüyasından uyandırılır,
gerçek mutluluğa geç kalmasın diye.

İlahi adalet geç kalmaz;
sadece herkesin anlayacağı vakti bekler.