Uzakta Olan Şifa

Bir sen iyi geliyorsun bana,
yarama dokunan tek merhem gibi…
Ama seni de koymuşlar
ulaşılması zor dağların ardına,
sanki kalbime yakın olman
dünyaya fazla gelecekmiş gibi.

İnsan bazen en çok
iyi gelen şeylere uzak düşer.
Sanki kader, şifayı gösterir de
bir adım eksik bırakır yolu.
Ben de öyleyim işte;
iyileşmenin eşiğinde duran bir yara gibi.

Bir sen iyi geliyorsun,
ama aramızda mesafeler konuşuyor.
Sesini rüzgâr getiriyor,
gölgeni gece taşıyor,
ben ise seni
kalbimin en yakın yerine koyup
dünyanın en uzağından seviyorum.

Belki de bazı insanlar
yanımızda olmak için değil,
içimizde yaşamak için gönderilir.
Çünkü bazı şifalar
dokunarak değil,
uzaktan bile kalbi iyileştirerek var olur.