Varlıkta Herkes, Yoklukta İnsan

Bir insanın büyüklüğü, sahip olduklarıyla değil; Yokluğunda bıraktığı izlerle ölçülür. Kimi okyanuslar kadar derindir görünüşte, Kimi bir damla iyilikle gönüllere gömülür.

Her insanın içinde bilinmeyen bir hikâye, Her suskunluğun ardında saklı bir feryat vardır. Kimi kalabalıklar içinde kendini kaybeder, Kimi yalnızlığında kendi hakikatini bulur.

Suyu okyanusa sorma, deniz zaten doludur, Dalgalar ne kadar yükselse de kendi kıyısındadır. Bir damlanın kıymetini anlamak istiyorsan, Onu kurumuş bir toprağın hasretine bırak.

Çünkü bollukta herkes cömert görünür, Varlıkta herkes paylaşmayı kolayca bilir. Asıl mesele, elinde azken verebilmektir; İnsan, en çok yokluğunda kendini belli eder.

Kimi vardır, bir ömür konuşur da anlaşılmaz, Kimi susar, tek bakışıyla bin söz anlatır. Kimi kendini dağ sanır, gölgesine aldanır, Kimi bir avuç toprakta koca bir dünya taşır.

İnsanın değerini makamına göre tartma, Tahtlar yıkılır, unvanlar bir gün unutulur. Bugün önünde eğilen başlar yarın dönebilir, Ama güzel bir gönülde bırakılan iz, kolay silinmez.

Öyle insanlar vardır, varlığı yük olur insana, Öyle insanlar vardır, yokluğu bile huzur verir. Kimi elini uzatır, karşılığında minnet bekler, Kimi verir ve gider, adını bile söylemez.

İyiliği herkes yapabilir, mesele niyettedir, Bir elin verdiğini öteki el bilmemelidir. Merhamet, alkış toplamak için giyilen bir elbise değil, İnsan kimsenin görmediği yerde de insan kalabilmelidir.

Hayat, herkese aynı sofrayı kurmaz, Kiminin ekmeği bol, kiminin umudu yarımdır. Bu yüzden kimseyi düştüğü yerden yargılama, Belki senin geçtiğin yol, onun en ağır sınavıdır.

Bir gün anlarsın; dünya dediğin gelip geçici, Ne servet kalır geriye ne de övündüğün şan. Geriye yalnızca dokunduğun yürekler kalır, Birinin duasında yaşamak, en büyük saltanattır.

Ben artık insanları sözleriyle ölçmüyorum, Çünkü söz, bazen gerçeğin üstüne çekilen perdedir. Kimin ne olduğunu zamanın sessizliğine bırakıyorum, Zira hakikat, acele etmez ama sonunda görünür.

Ve unutma, ey gönül, herkes deniz olamaz, Herkesin içinde bir okyanus taşıması gerekmez. Bazen küçücük bir damla, koca bir çöle can verir; Büyüklük, ne kadar dolu olduğunda değil, Kimin susuzluğunu giderebildiğindedir.