Vatan sevgisi, bağırmadan, gösterişe kaçmadan, sessizce ve derinden büyüyen bir adanmışlıktır. Bir öğretmenin alfabeyi öğretirken duyduğu heyecanda, bir işçinin alnından akan ter damlasında, bir yazarın mürekkebinde ve memleketin huzuru için gözünü kırpmadan nöbet tutanların adımlarında saklıdır. Bu aşk, toprağa düşen her tohumun bir gün yeşereceğine olan sarsılmaz inançtır. Vatanını seven insan, onun acısıyla durulur, sevinciyle ayağa kalkar. Kelimelerin tarif etmekte yetersiz kaldığı bu bağ, göğüs kafesinde saklanan en kutsal emanettir; zaman eskir, nesiller değişir ama bu toprağa duyulan sevdanın kokusu asla değişmez.
Rukiye Gül Bakırhan