Ve Sonra…

Ve sonra…
Bir daha hiç benzemedi gelen günler,
Giden günlere…
Gökyüzü aynı maviydi belki
Ama başka bakıyordu artık insana.

Dağlar yerindeydi yine,
Rüzgâr aynı yollardan geçiyordu,
Fakat içimizde eksilen bir şey vardı
Adını koyamadığımız…

Bazı vedalar sessiz olur,
Kimse duymaz kırılan yeri.
Bir bakışta değişir insanın mevsimi,
Bir cümlede yaşlanır umutlar.

Ve sonra…
Kalabalıklar içinde bile
Kendi yalnızlığına çarpar insan.
Eskiden güldüğü şarkılar
Şimdi içini acıtır usulca.

Zaman geçer derler…
Geçti.
Ama bazı anlar
Saatlerden değil,
Kalpten düşmez.

Bir dağın yamacında kaldı belki çocukluğumuz,
Bir yol kenarında yarım kaldı hayaller.
Biz büyüdük sanırken
Aslında biraz eksildik her gün…

Ve sonra…
Bir daha hiç benzemedi gelen günler,
Giden günlere…
Çünkü bazı insanlar giderken
Sadece kendini değil,
İçindeki seni de götürür…