Bazen dünya hiç değişmez, sadece sen değişirsin. Aynı sokaklar, aynı yüzler, aynı gökyüzü... ama içindeki bir şey artık eskisi gibi bakamaz onlara.
İnsan bazen kendine yabancılaşır. Bir zamanlar tanıdığı, bildiği, ait olduğu her şey birden anlamsızlaşır. Sorun dışarıda mı, yoksa kendi içinde mi bilemez; sadece bir kayboluş hisseder.
Belki de mesele alemin harap olması değil. Belki biz, kendi içimizde bir yıkım yaşarken, dışarıya bakıp her şeyi bulanık görürüz. Viran olan dünya değil, bazen sadece bakan gözdür.
Kendi yerini bulamamak, en yalnız hissettiren şeydir. Ama unutma; bazen en çok kaybolduğun anlar, yeniden kendini bulmadan önceki son duraktır.