Yağmurun Bildiği

Gülüşüne bir yağmur damlası düşse,
Ben onu gökyüzünden bilirim.
Bir damla değip geçmez yüreğime,
Ben onda koskoca bir şiir görürüm.

Sen gülünce susar bütün sokaklar,
Bulutlar bile başka türlü ağlar.
Bir tebessümün dokunur geceme,
Karanlık içimde bin yıldız yakar.

Çünkü bazı insanlar yağmur gibidir,
Gelince içindeki kuraklık diner.
Bir bakışı yeter, kelimeye gerek yok,
Kalbin en sessiz yerinde bahar eder.

Ben seni bir yağmur akşamında sevdim,
Ne başlangıcı vardı, ne de sonu belli.
Bir damla düştü kalbimin üstüne,
Sonra bütün gökyüzü sen oldu sanki.

Şimdi ne zaman yağmur yağsa,
Gökyüzüne biraz daha dikkatle bakarım.
Belki bir damla senin gülüşündür,
Ben de onu görünce yeniden şiir yazarım.