Yan Yana Kalmak

Bir anlık kesişti yollarımız,
Ne takvim biliyordu ne saat.
Kader, sessizce dokundu omzumuza,
“Tanışın” dedi, hepsi bu kadar.

Ama kalmak…
O başka bir imtihandı.
Her gün yeniden seçmekti birbirini,
Rüzgâr tersinden eserken bile
Aynı yerde durabilmekti.

Gülüş kolaydı,
Zor olan yorgunluktu.
Suskunlukta kaçmamaktı,
Kırıldığında kapıyı çarpmamaktı.

Kader bizi yan yana getirdi,
Gayret tuttu el ele.
Biri bıraksa diğeri düşerdi,
Çünkü sevgi
İki kişinin aynı anda kalmayı seçmesiydi.

Bazı karşılaşmalar yazılır,
Ama hikâyeyi yazan
Kalmak için direnen yürektir.