Sen doğru sevgiyle sevilmiş
yanlış bir insandın.
Kalbine konan merhamet,
sana ağır geldi belki;
çünkü bazı yürekler
sevilince büyümez,
utanır.
Sana temiz bir niyet uzandı,
sen kirlenmiş alışkanlıklarını tuttun.
Sevgi sana sığınak oldu,
sen onu geçici bir durak sandın.
Oysa bazı insanlar
sevilince kaçmaz,
iyileşir…
sen kaçtın.
Ben seni severken
kendimi eksilttim,
sen kendini severken
beni tüketmedin bile.
Yanlış insan olmak
kötü olmak değildir;
doğru sevgiyi
taşıyamamaktır.
Şimdi anlıyorum;
her kalp her duayı barındıramaz.
Her sevgi her insana nasip olmaz.
Sen doğru sevgiyle sevilmiş
yanlış bir insandın…
Ben de seni sevmeyi
doğru sandım.