Yorulmak

İnsan bazen bedeninden önce ruhuyla yorulur.
Omuzlarına yük olan şey, yaptığı onca iş değil; içinde taşıdığı kırgınlıklar, söyleyemediği cümleler ve sessizce içine gömdüğü acılardır.

Öyle zamanlar gelir ki, artık dinlenmek bile yetmez. Çünkü yorgunluk uykusuzluktan değil, hayal kırıklıklarından doğmuştur. İnsan, en çok da kıymetinin bilinmediği yerde tükenir.

Ama bil ki...
En karanlık geceler bile sabaha yenilir. En uzun yolların sonunda da bir durak vardır. Bugün seni yoran hayat, yarın seni güçlendiren hikâyene dönüşebilir.

Bu yüzden vazgeçme. Kalbin yorulabilir, gözlerin dolabilir, sesin kısılabilir... Ama umudunu kaybetme. Çünkü bazen hayat, en çok pes etmek üzere olduğun anda sana yeniden tutunacak bir sebep gönderir.

Unutma;
İnsan, kalbi durduğu için değil; umut etmeyi bıraktığı gün gerçekten kaybeder.