Yorulmanın Sebebi

Hayat seni yormuşsa,
yükün ağır olduğundan değil bazen…
Yanında yürüyenlerin
omzuna değil, kalbine bastığındandır.

İnsan yolu da taşır, acıyı da…
Ama en çok,
aynı göğe baktığı insanların
gölgesinde üşür.

Bir yabancının kırdığı yer geçer de
bir “yoldaşın” sustuğunda
içinde uzun bir kış başlar.
Çünkü insanı düşman değil,
güvendiği yorar.

Kimi sırtına yük olur,
kimi ruhuna…
Ve bazı insanlar vardır;
sen onları yarım kalmasın diye tamamlarsın,
onlar seni eksilterek gider.

Sonra bir gün anlarsın;
yorulmak yürümekten değilmiş…
Yanlış kalplere
“yuva” demektenmiş.

Şimdi susuyorsan,
bu yenildiğinden değil…
İçindeki iyi niyetin
çok savaştığındandır.

Ve unutma;
bazı yollar uzun olduğu için değil,
yanındaki insan yanlış olduğu için bitmez.