Zaman Değil

Öğrendik ki…
Her yarayı saran zaman değilmiş,
Zaman sadece üstünü örtüyormuş acının,
Sessizce, fark ettirmeden.

İnsan bazen yıllar geçse de
Aynı yerden kanarmış…
Gülüşünün ortasında bile
İçinde bir sızı saklarmış.

Ve anladım;
Bazı yaralar vardır
Ne sözle iyileşir,
Ne unutmakla diner…
Onlar ancak
Secdeye düşen bir kalpte
Şifa bulurmuş.

Gece en karanlık yerinden vurduğunda,
İnsan herkesten vazgeçebiliyormuş…
Ama bir tek O’ndan değil.

Çünkü bilir ki,
Kimse duymasa da içini,
O bilir,
O görür,
O sarar…

Ben de sustum artık,
İçimdeki kırıkları anlatmayı bıraktım.
Ellerimi açtım göğe,
Bir tek O’na anlattım derdimi.

Ve ilk defa
Aynı yaraya dokununca
Canım acımadı…

Çünkü öğrendim;
Her yarayı saran zaman değilmiş,
İnsanı en derinden
Yaratan sararmış.