Ne söylesem ne yazsam az kalır sana İstanbul. İçimde sana söylemek istediğim tonlarca iltifat var. Mürekkebim yetmez korkusuna, çoğunu içimde saklıyorum. ... Devamını Gör

Seni çok sevdim.
Öyle çok ki, kalbim gözlerimin önüne geçti.
Gördüğüm her kusuru sevgiyle örttüm,
her sessizliği iyi niyetle yorumladım.
Gerçekler bağırırken ben fısıltılara inandım.

Seni sevmek,
gerçeği ertelemekti benim için.
Canımı acıtan davranışlarına “yorgunluk” dedim,
soğuyan sözlerine “geçici” diye tutundum.
Çünkü insan sevince,
... Devamını Gör

Ben sana bir sürü şey anlattım.
Çocukluğumu, korkularımı, geceleri uykumu bölen cümleleri…
Hangi kelimede sustuğumu, hangi bakışta dağıldığımı.
Yaralarımı gösterdim; pansuman olsun diye değil,
anlaşılayım diye.

Meğer sen dinlememişsin.
Sen ezberlemişsin.
Nerede incinirim, hangi söz beni çözer,
hangi sessizlikte çökerim…
Anlatılanları kal... Devamını Gör

Herkese karşı dururdum da,
Bir tek sana karşı duramadım.

Çünkü insan sevdiğinden vazgeçmez,
Ancak sevdiği vazgeçerse susar.
Ben de sustum.
Kırıldığımı bağırarak değil,
Giderek anlattım.

Vazgeçiren sen olunca,
Kavgaya gerek kalmıyor.
İnsan kendini savunmuyor bile,
Sadece toparlanıyor içinden dağılanları
Ve sessizce çekiliyor.

Arkam... Devamını Gör

Dünya bir sancıdır; adı konur ama dermanı zor bulunur.
İçine doğarsın, sesini duyurmadan ağlamayı öğrenirsin. İlk nefes, ilk acıdır zaten. Sonrası sadece çeşitlenir; kimi zaman eksilir, çoğu zaman derinleşir.

Bu sancı bazen insandır. En çok güvendiklerin dokunur yarana. Söylenmeyen sözler, tutulmayan sözlerden daha çok kanatır. Dünya, insana in... Devamını Gör

Hakkımı helal etmedim sana,
Çünkü beklemek benim alnıma yazıldı,
Sen geçerken durmadın bile,
Ben durdukça insan oldum.

Derler ki;
Hakkı yenmiş bir kalp affetmeden göçerse,
Ruh, cennetle cehennem arasında
Cehennemi seçecek kadar yanarmış.
Ben bu sözü masal sanmadım,
İçimde yaşadım.

Gözüm yolda kaldı,
Bir adım atarsın sandım,
Bir “gel... Devamını Gör

Ne tam bir ağlayıştır ne de konuşabilecek kadar güçlü bir suskunluk… Daha çok, içinden geçenleri kendine bile anlatamamanın ağırlığıdır. İnsan kalabalıkların ortasında da yaşayabilir bunu; gürültü akar, hayat devam eder, ama sen bir boşluğun içinde sabit kalırsın. Zaman yürür, sen yerinde sayarsın.

Çaresizlik, bir şey yapamamak değildir sadece. ... Devamını Gör

Sen doğru sevgiyle sevilmiş
yanlış bir insandın.
Kalbine konan merhamet,
sana ağır geldi belki;
çünkü bazı yürekler
sevilince büyümez,
utanır.

Sana temiz bir niyet uzandı,
sen kirlenmiş alışkanlıklarını tuttun.
Sevgi sana sığınak oldu,
sen onu geçici bir durak sandın.
Oysa bazı insanlar
sevilince kaçmaz,
iyileşir…
sen kaçtın.

Ben... Devamını Gör

Çok güzel insanlar var;
Aynaya küsmeden bakabilen,
Ama kalbine her baktığında
Sessizce kanayan…

Gülüşleri düzenli,
Cümleleri tertipli,
Kimse bilmez
İçlerinde devrilmiş kaç gece var.

Omuzları sağlam sanılır,
Herkes yükünü onlara bırakır.
Kimse sormaz:
“Sen ne zaman yoruldun?”

Çok güzel insanlar var;
En çok anlayan,
En az anlatan…... Devamını Gör

Merhameti olan, merhametsizlikle denenir.
Sabırlı olan, beklemenin en uzunuyla…
Sadakati bilen, ihanete en yakın yerden sınanır.
İnanan, şüphenin en karanlık eşiğinde durdurulur.

Çünkü insanı olgunlaştıran şey, bildiği doğrular değil; o doğruları koruyup koruyamadığı anlardır.
Kolay olanı herkes yapar.
Zor olan, karakteri açığa çıkarır.

... Devamını Gör

İnsan en çok, kendisine benzemeyene kırılıyor.
Sırtından vuranları tanırsın; acısı keskindir ama öğretir.
Kalbinden öpülen yer ise sessizdir, orada incinmek utançla karışık bir şaşkınlık bırakır.
Çünkü kötülük beklediğin yerden değil,
iyiliğe inanmayı seçtiğin yerden gelir darbe.

Ben sana yük olmadım, yaralarını kullanmadım,
zayıflığını sil... Devamını Gör

Ben, kalabalıkların içinde sessizce duran ama içi hiç susmayan biriyim. Herkesin kolayca geçtiği şeylerde durur, düşünür, tartarım. Çünkü benim için hayat, yüzeyden yaşanacak kadar basit olmadı hiçbir zaman. Duygularımı aceleye getirmedim; seviyorsam derin sevdim, kırıldıysam sessizce taşıdım. İçimde büyüyen her şey, zamanla oldu.

Ben çoğu zaman... Devamını Gör

Duvara asılı duran akrep ile yelkovan, her anı eşit sanır ama kalp öyle ölçmez zamanı. Seninle geçen bir saat, sensiz geçen bir saatle aynı değildir; çünkü zamanın ağırlığı mekâna değil, hisse bağlıdır.

Sen varken bir saat, içi dolu bir cümle gibidir. Kelimeler acele etmez, suskunluk bile anlam taşır. Dakikalar yürür ama yormaz; insan farkına va... Devamını Gör

Sana baktığımda anladım bunu.
Giderken sandığın gibi beni değil,
sadece sende bıraktıklarımı taşıyorsun artık.
Sesim kadar varsın, sustuğum kadar eksiksin.

Ben sana ne verdiysem,
sen ancak o kadardın.
Fazlası hayalimdi,
eksiği cesaretin.

Bir insana fazla kalmak mümkün değilmiş;
fazla olan, hep verenmiş.
Ben yorulana kadar anlattım,
s... Devamını Gör

İnsan, en çok alıştığı şeyin gidişine ağlar.
Çünkü kalp, hikmeti değil hatırayı önce tutar.
Oysa bu hayat, kalması gerekeni sevgiyle saklar;
yük olanı ise acıtarak da olsa senden uzaklaştırır.
Her gidiş bir kayıp değildir,
bazıları korunmadır.

Biz çoğu zaman
kalbimize dokunanı hayır sanırız,
canımızı yakanı ise şer.
Ama insanın gözü duyg... Devamını Gör

Üç kere iç çektim şu dünyada,
Biri çocukluğumun yarım kalan dualarına,
Biri sevmenin hep erken,
Anlaşılmanın hep geç oluşuna.
Üçüncüsü…
Her şeyi doğru hissettiğim hâlde
Hiçbir şeyin gönlümce olmayışına.

İnsan bazen çok ister,
Ama kader susmayı seçer.
Ne yol istediğin yere çıkar,
Ne de kalbin sığındığı yerde kalır huzur.
Uğraşırsın, bek... Devamını Gör

Senden vazgeçtim.
Bir terk ediş değil bu,
uzun uzun bekleyip de
kendimden vazgeçmemek için
ayağa kalkışımdır.

Sana demiştim…
Beni senden vazgeçmek zorunda bırakırsan
ardıma dönüp bakmam diye.
Bakmadım.
Çünkü geriye dönmek
bir kez daha eksilmeyi kabul etmekti.

Sen “kazandım” sandın.
Oysa ben susarak çıktım bu savaştan,
en gürültülü ... Devamını Gör

Ben hiç gidemedim ki senden,
Adımlarım uzaklığı bilmezdi.
Gidiş dediğin şey,
Yüreği yolda olmayanların telaşıydı.

Ben sana kaçmaya değil,
Sana kalmaya geldim.
Eksik cümlelerimi tamamlamaya,
Suskunluğumu senin adına konuşturmaya geldim.

Yüküm çoktu belki,
Ama omuzlarım niyetim kadar sağlamdı.
Seni yanıma almak dedim buna,
Kendimden va... Devamını Gör

İran gerçekten mezhepsel kargaşaları, sanatsal zenginlikleri ve siyasi çekişmeleri ile iyisiyle kötüsüyle hep göz önünde olmuş bir coğrafyadır.

Kadim çağlardan beri kâh Mezopotamya, Anadolu, Mısır ve İndus Vadisi ile birlikte medeniyetin beşiklerinden biri olmuş kâh edebiyat ve müziği ile dikkatleri üzerine toplamış kâh Büyük İskender imparatorl... Devamını Gör

İnsan en çok mutlu olduğu zamanları hatırlarken acı çeker.
Çünkü hafıza, yaşanmış olanı olduğu gibi değil; artık geri gelmeyecek oluşuyla sunar insana. Mutluluk, yaşanırken hafifti; hatırlanırken ağırlaşır. Zaman geçtikçe neşe bir hatıraya, hatıra bir sızıya dönüşür.

O anlar geri gelmez ama içimizde bıraktığı iz kalır. Bir gülüşün yankısı, bir ... Devamını Gör