Korkuyorum.
Ona âşık olmaktan korkuyorum. Bunu yüksek sesle söyleyemediğim için değil; içimde söylediğimde bile yankısı fazla geldiği için. Çünkü bazı hisler vardır, adı konduğu an büyür. Büyüdüğü an da insanın içini daraltır.

Ona âşık olmaktan korkuyorum; çünkü bu korku, hissetmediğim bir şeyden değil, fazlasıyla hissettiğim bir ihtimalden doğ... Devamını Gör

İntihardan bahsedenleri ciddiye alın.
Çünkü bu sözler çoğu zaman bir tehdit değil,
taşıyamadıkları bir yükün fısıltısıdır.
İnsan, yaşamak isterken ölümü anıyorsa,
orada duyulmayı bekleyen bir acı vardır.

Bazıları açıkça söyler: “Dayanamıyorum.”
Bazıları şakayla örter, cümleyi gülüşe saklar.
Bazıları susar ama kelimeleri karanlıklaşır.
Hep... Devamını Gör

Kusur sökük gibidir. Göreni de olur, öreni de.
Kimi gözünü diker oraya, ipliğin kaçtığı yere bakar; kimi eline iğneyi alır, sessizce onarmaya koyulur. Çünkü insanın niyeti bakışında saklıdır. Aynı kusur, birine malzeme olur yargılamaya; bir başkasına vesile olur merhamete.

Herkesin üzerinde bir yerden atmış dikişi vardır. Hayat, aceleyle dikilm... Devamını Gör

O gün, canımı yakanın acıtmaktan ibaret olmadığını anladım.
Sanki önümde bir tabak vardı ve ben, kaşıkla cam parçalarını yiyordum.
Her lokma boğazımı kesiyor, her yutkunuş içimde yeni bir kanama açıyordu.
Ama kimse görmüyordu. Çünkü bu acı ses çıkarmaz, kanı dışarı akıtmazdı.

İnsan bazen susarak ölür.
Bazen de güçlü görünmek adına, parçalanm... Devamını Gör

Bazı insanlar vardır; kırık dökük ruhları onarmayı görev bilir. Düzelmeyecek yaralara merhem olmaya çalışır, iyileşmeye niyeti olmayan kalpleri sırtında taşır. Onlar için başkasının acısı her zaman kendi acısından önce gelir. “Biraz daha sabredersem düzelir” der, “Biraz daha seversem iyileşir.” Oysa bilmez ki, iyileşmek istemeyen insanın yarası bul... Devamını Gör

İnsan insandan vazgeçmez. Vazgeçilen, bir bedene yüklenen anlamdır; bir bakışa emanet edilen umut, bir söze bağlanan gelecek, bir kalbe teslim edilen değerdir. Çünkü insan, insanı kolay kolay terk etmez; terk edilen, o insanda yaşatılan hayaldir.

Birinin yokluğu can yakmaz aslında. Can yakan, onun varlığına yakıştırdığımız şeylerin bir bir ölmes... Devamını Gör

Ne tam bir ağlayıştır ne de konuşabilecek kadar güçlü bir suskunluk… Daha çok, içinden geçenleri kendine bile anlatamamanın ağırlığıdır. İnsan kalabalıkların ortasında da yaşayabilir bunu; gürültü akar, hayat devam eder, ama sen bir boşluğun içinde sabit kalırsın. Zaman yürür, sen yerinde sayarsın.

Çaresizlik, bir şey yapamamak değildir sadece. ... Devamını Gör

Ay’ı bilmem, ama tutulmak güzel şey…
Bir ihtimale yakalanmak gibi,
kaçmak isterken kalbi ele veren bir sessizlik.

Tutulmak; umuda düşmektir ansızın,
hiç gelmeyecek sandığın bir sabaha
ışık bırakmaktır gözbebeklerinde.

Sevgiye tutulmak,
kendi yarana merhem aramazken
başkasının acısında kendini unutmak,
bir kalbi incitmemek için
kendi k... Devamını Gör

Mütemadiyen değişen bir haletiruhiye. İçimde binlerce ben var. Hepsini ayrı ayrı seviyor, bazen nefret ediyorum. Derin nefes alışverişlerde duruluyor düşünceler. Bir ‘es veriyor sonra başlıyor yeniden eseriklenmeye. Bir baharı bekleyen kumrudan, sonbahar yaprağı döken sarı kâğıt parçası oluveriyor. Tam üstüne basacağım! hışırtısı irkiltiyor. Yerden... Devamını Gör

Tencerenin içinde baloncuk baloncuk kaynarken süzülür dumanı. Karıştırdıkça daha da dağılır evin her bir köşesine.
Kokusu yayılınca ayrı bir gülümseme oluşur dudaklarda istemsizce. O küçük ayakları merakla pıtı pıtı mutfağa getirir. Şekerle süt bir çocuk şarkısındaymış gibi dans eder eriyerek. Tarçın da boş durmaz simli simli o keskin kokusuyla... Devamını Gör

Yoruldum.
Her şey yolundaymış gibi durmaktan. Mutluymuş gibi. İyiymiş gibi. En çok da gerçekten iyiymişim gibi davranmaktan. Bu yorgunluğun içinde bir korku var: eskiye dönmek. Eski alışkanlıkların sessizce geri gelmesi. Kapıyı çalmadan içeri girmeleri. Eskisi gibi olmamalıyım. Olamam. Ama bunu söylemek yetmiyor.

İyi hissetmek istiyorum. Olmuyo... Devamını Gör

İnsan bazı şeyleri yaşatırken ölür.
Ben seni yaşatmak için kendimi eksilttim.
Bir gün daha dayanayım diye sabrımı budadım,
bir umut daha yeşersin diye sessizliğimi suladım.
Kimse görmedi; çünkü emek toprağın altında kalır, meyve herkesin eline düşer.

O ağaç büyüdü.
Dallarını senin için genişletti,
gölgesini serin, meyvesini bol verdi.
Ama... Devamını Gör

İnsan en çok, kendisine benzemeyene kırılıyor.
Sırtından vuranları tanırsın; acısı keskindir ama öğretir.
Kalbinden öpülen yer ise sessizdir, orada incinmek utançla karışık bir şaşkınlık bırakır.
Çünkü kötülük beklediğin yerden değil,
iyiliğe inanmayı seçtiğin yerden gelir darbe.

Ben sana yük olmadım, yaralarını kullanmadım,
zayıflığını sil... Devamını Gör

Duvara asılı duran akrep ile yelkovan, her anı eşit sanır ama kalp öyle ölçmez zamanı. Seninle geçen bir saat, sensiz geçen bir saatle aynı değildir; çünkü zamanın ağırlığı mekâna değil, hisse bağlıdır.

Sen varken bir saat, içi dolu bir cümle gibidir. Kelimeler acele etmez, suskunluk bile anlam taşır. Dakikalar yürür ama yormaz; insan farkına va... Devamını Gör

Eskisi gibi bakamaz kimseye, çünkü bir kez çöken şey sadece inanç değil,
dünyayı tutan dengedir.
İnsan güvenle açar kapılarını; o kapılar kırıldığında, aynı içeriye bir daha davet çıkmaz.

Güveni sarsılan insan daha az konuşur,
daha çok tartar.
Herkesi suçlamaz ama kimseyi de sorgusuz sevmez artık.
Kalbi yerindedir hâlâ, ama etrafı duvarla... Devamını Gör

İnsan, acının kıyısında dururken konuşmayı sever.
Uzaktan bakınca her yara küçüktür,
her yük taşınabilir,
her sabır öğütle ölçülebilir sanılır.
Oysa ateş, içine düştüğün yerdedir;
dumanı başkasının gözüne bile değmez bazen.

Yaşamadığın bir sızıyı anlatmak kolaydır,
çünkü bedelini sen ödemiyorsundur.
Geceyi uykusuz geçirmeyen,
sabahın ağı... Devamını Gör

Bıraktığın yerde bulursun belki,
ama bıraktığın gibi olmaz hiçbir şey.
Zaman, dokunur her şeye sessizce;
tozu alır umutların, izini değiştirir bekleyişin.

Aynı sokak, aynı kapı, aynı isim…
Ama içeride başka bir sessizlik büyümüştür.
Sen gittiğinde kalan, seninle kalmamıştır;
yalnızlık öğrenmiştir kendince yaşamayı.

Bir söz eksilmiştir d... Devamını Gör

Konuşmadım,
çünkü haklı çıkacaktım.
Haklı olmak bazen
bir yarayı daha derin açmaktan başka
bir işe yaramaz.

Söyleseydim,
kelimelerim ağır gelecekti.
Gerçek, her kulağın taşıyabileceği
bir yük değildir.
Bazıları hakikati duymaktansa
yalanda huzur bulur.

Sustum.
Çünkü susmak,
karşımdakini değil
kendimi korumaktı.
Her doğru, her an ... Devamını Gör

İran gerçekten mezhepsel kargaşaları, sanatsal zenginlikleri ve siyasi çekişmeleri ile iyisiyle kötüsüyle hep göz önünde olmuş bir coğrafyadır.

Kadim çağlardan beri kâh Mezopotamya, Anadolu, Mısır ve İndus Vadisi ile birlikte medeniyetin beşiklerinden biri olmuş kâh edebiyat ve müziği ile dikkatleri üzerine toplamış kâh Büyük İskender imparatorl... Devamını Gör

Senin iyi kitaplar okuman lazım,
Üzerine çok fazla gereksiz şey sinmiş.
Başkalarının cümleleriyle kirlenmiş omuzların,
Kendi sesini bastıran gürültüler birikmiş içinde.

Her duyduğuna inanmışsın,
Her söyleneni kader sanmışsın.
Oysa bilmezsin;
Bazı sözler insanı büyütmez, sadece ağırlaştırır.

Bir kitabın kapağını açmalısın,
İçinden rüzgâ... Devamını Gör