Ne anlatacak bir cümlem kaldı,
ne de susuşumu paylaşacak bir omuz.
Ya sensizlik susturdu beni,
ya da kalbim, yaklaşan bir vedaya hazırlanıyor.

Sensizlik bazen bağırmaz,
kapıyı çarpmaz, iz bırakmaz.
Usul usul çöker insanın içine,
kelimeleri tek tek söndürür.
Bir zamanlar sen diye atan kalbim,
şimdi adını bile fısıldamaya cesaret edemiyor.... Devamını Gör

İnsan en çok, kendisine benzemeyene kırılıyor.
Sırtından vuranları tanırsın; acısı keskindir ama öğretir.
Kalbinden öpülen yer ise sessizdir, orada incinmek utançla karışık bir şaşkınlık bırakır.
Çünkü kötülük beklediğin yerden değil,
iyiliğe inanmayı seçtiğin yerden gelir darbe.

Ben sana yük olmadım, yaralarını kullanmadım,
zayıflığını sil... Devamını Gör

Üç kere iç çektim şu dünyada,
Biri çocukluğumun yarım kalan dualarına,
Biri sevmenin hep erken,
Anlaşılmanın hep geç oluşuna.
Üçüncüsü…
Her şeyi doğru hissettiğim hâlde
Hiçbir şeyin gönlümce olmayışına.

İnsan bazen çok ister,
Ama kader susmayı seçer.
Ne yol istediğin yere çıkar,
Ne de kalbin sığındığı yerde kalır huzur.
Uğraşırsın, bek... Devamını Gör

Yani yapay mapay! İnsanı mutlu ediyor mu bence ediyor! Yalnız ne kadar ciddiye aldığınıza veya ne kadar eğlendiğinize göre bu değişebilir:) Tony montana ve Elvira Hancock havasına girme sürenizle etkisinden çıkma sürenizin arasında çok zaman olmamalı. Aksi durumda üzülebilirsiniz. Yapayzekâ destekli şarkılar, videolar, resimler fazlasıyla hayatımız... Devamını Gör

Eğer yürüdüğün yolda hiç engel yoksa, durup düşünmen gerekir. Çünkü hayat, sadece düz yollardan ibaret olsaydı, kimse nereye gittiğini sorgulamazdı. Engel dediğin şey, yolun düşmanı değil; yolun öğretmenidir.

Taşlar ayağına takıldığında sabrı öğrenirsin. Yokuşlar nefesini kestiğinde gücünü tanırsın. Karanlık bastığında, içindeki ışığı fark eders... Devamını Gör

Bir gün
en güvendiğin yerden
başı eğik döndüğün gün
anlayacaksın…

Sana liman sandığın kalbin
fırtınaya ilk seni bıraktığını,
“buradayım” diyen seslerin
en sessiz gidişleri hazırladığını
o gün fark edeceksin.

İnsan,
en çok inandığı yerde
yanılırmış meğer.
Sırtını yasladığın dağ
üstüne çığ düşürdüğünde
ne kaçacak yol kalır
ne sığın... Devamını Gör

Gözlerin çok müsaitti sevilmeye,
bir durak gibiydi yorgun kalbime.
“Azıcık bakayım” dedim,
bakmak sandım;
meğer düşmekmiş adı bunun.

Bir bakışın
bütün cümleleri yarım bıraktı,
suskunluğum seni tamamladı.
Gözlerin konuşmuyordu belki
ama insan en çok
sessizlikte yakalanır aşka.

Ben kendimi kolluyordum,
sen gözlerini.
Ne ben hazırdım ... Devamını Gör

Bazen bir koku geliyor burnuma, sanki sen oradaymışsın gibi irkiliyorum.
Bazen bir kelime duyuyorum, sesin aklıma geliyor.
Bazen bir anı geliyor gözümün önüne, kalbim paramparça oluyor.
Hatıraların bir film gibi dönüyor zihnimde. Güzel ama acı… Sıcak ama yakıcı… İnsanın sevdiğini hatırlaması bile canını yakar mı? Yakıyor baba… Çünkü o hatıraları... Devamını Gör

Mezarlıkta otururken rüzgâr hafif hafif esiyor. Ağaçların dalları hüzünle sallanıyor sanki. Etraf sessiz ama içimde fırtınalar var. Toprağın üstündeki küçük çiçeklere dokunuyorum. “Üşüyor musun?” diye soruyorum, sanki cevap verecekmişsin gibi. Saçma belki, ama kalbim konuşmak istiyor. Sessizlik bile bana seni hatırlatıyor.
Bir ara gözlerimi kapatı... Devamını Gör

Bugün hava tuhaftı… Ne tamamen güneşliydi, ne tamamen karanlık. Sanki gökyüzü bile karar verememişti. Belki de içim gibi… Ne ağlayabiliyor, ne de tamamen susabiliyordu. Rüzgâr hafif hafif esiyor, yapraklar usulca kıpırdıyor, dünya normal akıyordu. Ama benim içimde zaman, o günden beri hep aynı yerde duruyordu.
Yürüdüm.
Sessizce…
Yüreğimde ağır b... Devamını Gör

Bazı vedalar vardır, insan farkında olmadan yaşar. Sonuncu olduğunu bilmeden sarılır, son kezmiş gibi değil sıradanmış gibi konuşur. Seninle son buluşmamı hatırlıyorum baba. Gülüyordun… Sanki hiçbir şey olmayacakmış gibi, sanki dünya hep aynı kalacakmış gibi…
Ben bilmiyordum ki o gülüş, hafızama kazınan son bahar olacak…
Bilmiyordum ki o ses, içi... Devamını Gör

En büyük cümleleri sessiz insanlar kurarmış… Sen de öyleydin baba. Çok konuşmazdın belki ama her susuşunun içinde bir dünya vardı. Bir bakışın nasihat, bir dokunuşun dua gibiydi.
Senin yanındayken fark etmiyormuş insan…
Sıradan görünen günlerin aslında en değerli anılar olduğunu…
Birlikte içilen çayın bile ne kadar kıymetli olduğunu…
Şimdi bir ... Devamını Gör

Çocukken en güvenli yerim onun omuzlarıydı. Dünya ne kadar kalabalık, hayat ne kadar yorucu olursa olsun; babam yanımdayken hiçbir şeyden korkmazdım. Onun sesinde bir güç, bakışlarında bir huzur, ellerinde ise dünyayı susturan bir güven vardı.
“Düşersen kalkarsın kızım, yeter ki vazgeçme.” derdi her seferinde. Belki o zamanlar anlamıyordum; ama şi... Devamını Gör

Hastalık kolay değil…
İnsanı hem çaresiz bırakıyor, hem de hiç bilmediği bir gücü içinden çıkarıyor.
Ben babamın hastalık sürecinde bunu öğrendim.
Ne kadar kötü görünürse görünsün,
ne kadar zayıflasa zayıflasın,
ne kadar yorulsa yorulsun…
Ben hep onun iyileşeceğine inandım.
Belki de bu inanışın adı umut değildi…
Sevginin kendisiydi.
Babam ... Devamını Gör

Bazen hayat insanı hiç hazırlamadığı bir yerden vurur.
Sen güçlü olmaya çalışırsın, umutla tutunursun, “biraz daha dayanırız” dersin…
Ama kader, bir sabah ansızın kapını çalıverir.
Benim vedam da böyle yarım kaldı.
Sözcükleri bile tamamlanmamış, gözyaşları içime gömülmüş bir veda…
O Sabah
Her şey bir sabah başladı, ama sıradan bir sabah değil... Devamını Gör

Bir çizginin ucunda duruyoruz aslında,
ne tamamen karanlık,
ne de baştan sona aydınlık.
Gülüşlerimiz yarım,
acılarımız tam değil,
kaderimiz sanki hep “arada bir yerde”.

Bazen bir kahkahanın kenarında duruyor insan,
tam gülecekken hatırladığı bir sancı
boğazına düğümleniyor.
Bazen de hüzne boyanırken birden
ufak bir tebessüm dokunuyor om... Devamını Gör

Neyi fark ettim biliyor musun?
Acıtmayan bir cümle gibi duruyor belki,
Ama içimde yankısı dağları devirdi:
Sen, beni kaybetmekten korkacak kadar sevmedin.

Ben elimde kalan son güzel yanımla seni tuttum,
Kırılgan bir umutla, titreyen bir sabırla…
Sen ise hep gitmeye hazırdın,
Ne bir telaş vardı gözlerinde,
Ne de kalbinde “ya kaybedersem” k... Devamını Gör

Sevgili Aslı Öğretmenim,
yüreğinizin güzelliği, hayatımıza dokunduğu her an kendini gösteriyor ve bizlere tarifsiz bir huzur veriyor. Sizi düşündüğümde gözlerim doluyor; çünkü sadece bir öğretmen değil, aynı zamanda bir rehber, bir dost ve bir ışık oldunuz. Sözlerinizle, bakışlarınızla ve davranışlarınızla bize sadece bilgi değil, sevgi, sabır ve ... Devamını Gör

Sevgili Aslı öğretmenim,
Hayatına öyle güzel insanlar gelir ki, varlıkları sessizce ruhunu aydınlatır. Onlar, sen fark etmesen de kalbine dokunur ve karanlık anlarında bile içini ısıtır. Sözleriyle değil, davranışlarıyla iyiliği ve sevgiyi öğretirler. Bir bakışları yettiğinde, tüm endişelerin kaybolur ve kendini güvende hissedersin. Zor zamanları... Devamını Gör

Sevgili Aslı öğretmenim.
Siz yanımda olunca kendimi her zaman güçlü hissettim, korkularım kayboldu.
Her sabah dersinizle başladığımda, içimdeki umut yeniden yeşerdi.
Siz sadece öğretmen değil, hayatımda rehber ve güven kaynağı oldunuz.
Bazen sözleriniz, bazen sessiz bakışlarınız, bana cesaret verdi.
Siz bana sadece doğruyu öğretmediniz; iyili... Devamını Gör