Korkuyorum.
Ona âşık olmaktan korkuyorum. Bunu yüksek sesle söyleyemediğim için değil; içimde söylediğimde bile yankısı fazla geldiği için. Çünkü bazı hisler vardır, adı konduğu an büyür. Büyüdüğü an da insanın içini daraltır.

Ona âşık olmaktan korkuyorum; çünkü bu korku, hissetmediğim bir şeyden değil, fazlasıyla hissettiğim bir ihtimalden doğ... Devamını Gör

Yoruldum.
Her şey yolundaymış gibi durmaktan. Mutluymuş gibi. İyiymiş gibi. En çok da gerçekten iyiymişim gibi davranmaktan. Bu yorgunluğun içinde bir korku var: eskiye dönmek. Eski alışkanlıkların sessizce geri gelmesi. Kapıyı çalmadan içeri girmeleri. Eskisi gibi olmamalıyım. Olamam. Ama bunu söylemek yetmiyor.

İyi hissetmek istiyorum. Olmuyo... Devamını Gör

Mesafe dediğin, iki şehir arası değil bazen; iki kalp arasına sessizce çöken bir suskunluktur. Adını anınca içim ısınır ama ellerim boş kalır. Kalbim sana yürür, bedenim yerinde sayar.

Özlemek, sadece yokluğunu hissetmek değildir; varlığını her şeyde aramaktır. Bir şarkıda sesini duyarım, bir rüzgârda nefesini. Kalabalıkların ortasında bile adın... Devamını Gör

Gece şehrin üzerine ağır bir battaniye gibi serilmişti. Sokak lambalarının solgun ışıkları kaldırıma düşüyor, rüzgâr hafifçe dalları sallıyordu. Evin içinde ise derin bir sessizlik vardı. Sanki duvarlar bile nefesini tutmuş bekliyordu. Kalbim göğsümde ağır bir taş gibi duruyordu. Yatağın kenarına oturdum, perdeye çarpan rüzgârın sesini dinledim bir... Devamını Gör

Gece sessizdi. Şehir uyuyordu ama bir kalp uyanıktı. Pencereden içeri sızan rüzgar perdenin ucunu hafifçe sallarken, odanın köşesinde duran boş sandalye dikkatimi çekiyordu. O sandalye eskiden sıradan bir eşyaydı; şimdi ise içinde dünyalar taşıyan bir hatıraydı. Orada hep babam otururdu… Elleri dizlerinde, yüzünde yorgun ama huzurlu bir ifade, her ... Devamını Gör

Artık nefes almıyorum, alamıyorum. Sadece göğüsüm bir inip bir kalkıyor hepsi o kadar. Sanki içimde bir yer var dipsiz bir kuyu gibi; karanlık, sonsuz karanlık var içimde. Ne kadar çabalasam da oradan çıkamıyorum. Alışmak istemediğim şeylere gün geçtikçe biraz daha gömülürken buluyorum kendimi. Alışmak istemiyorum. Sanki alışmak içimde kalan son kı... Devamını Gör

Sevgili Aslı Öğretmenim,

Yıllar geçiyor ama her anınız hâlâ aklımda ve kalbimde taptaze duruyor. Sizi düşündüğümde gözlerim doluyor, yüzümde istemsiz bir gülümseme beliriyor. Siz yanımda olmasanız bile, varlığınızı hep hissediyorum; rehberim ve ilham kaynağım gibisiniz. Her dersiniz, her sözünüz, her bakışınız, bana sadece bilgi değil hayatı öğr... Devamını Gör

Aslı öğretmenim, tam 8 yıl oldu görüşmeyeli. Ne kadar zaman geçtiğini düşündükçe, içimde hem bir özlem hem de tarifsiz bir minnettarlık hissi oluşuyor. Yıllar su gibi akıp geçti ama sizin bana kattığınız değerler, öğrettikleriniz ve hayatıma dokunuşunuz hep aynı tazelikte duruyor. Sizi tanımış olmanın verdiği şans ve mutluluk, içimde her geçen gü... Devamını Gör

Aslı öğretmenim…
Siz gideli bir yıl oldu ama sanki dün gibi. Sanki daha dün kapıdan içeri girdiniz, gülümseyerek “Hadi bakalım çocuklar” dediniz… Sanki daha dün sınıfta beni azarladınız, kızdınız, sonra arkanızı dönüp içinizden gülümsediniz… Sanki daha dün ben yine yaramazlık yaptım, siz yine sabırla beni toparladınız…
Ama bir yıl geçti öğret... Devamını Gör

Bazen insanın içi istemediği bir sızıyla dolar. Ne tam bir acı ne de farklı bir duygu sadece boşluk kocaman bir boşluk. İçimde ''bir şey eksik'' hissi gibi. İşte ben o eksikliği, sevmek isteyişimin en derin yerinde hissediyorum. Sevmek istiyorum. Sevmek ve sevilmek. Sonunun ne olacağını düşünmeden, kalbimi saklamadan, hevesimi yarım bırakmadan, içi... Devamını Gör

Hassas bir kalbe sahipsen, bil ki
Dünya seni incitecek, fark etmez ne kadar dikkatli olursan ol.
Rüzgar bile sert eser, bir bakış kırar umutlarını,
Sözler, bazen bıçak gibi saplanır sessizliğine,
Ve en küçük ihmal bile sarsar içini.

Senin kalbin, gökyüzü kadar geniş,
Ama öyle kırılgandır ki, bulutlar bile titrer yanında.
Bir tebessüm ara... Devamını Gör

Kızlar, kristal yollar boyunca ilerlerken, şehir merkezine doğru yükselen devasa bir kule fark ettiler. Kule, diğer binalardan farklı olarak tamamen ışık ve enerjiyle inşa edilmişti; üst kısmı bulutlara kadar uzanıyor, tabanı ise yerden yükselen enerji sütunlarıyla sarsılıyordu. Kristal şehir sakinleri kuleye yaklaşmıyor, etrafında bir tür sessiz... Devamını Gör

Daha ne kadar yazabilirim ki buraya,
Kaderin bana yazmadığını…
Kalemim susar, sayfalar sessizce ağlar,
Ama o boşlukta senin yokluğun hâlâ yazılıdır,
Her satırda bir iz, her nefeste bir sızı.

Ne sözcükler yetebilir, ne satırlar,
Eksik kalan her cümle, her nokta,
Sana dair bir boşluğu fısıldar sessizce.
Ve ben, her defasında boşluğu doldura... Devamını Gör

Aşk, nesir diliyle konuşulmaz;
Cümlelerin ağır yükü altında soluk alamaz.
O, sessiz bakışlarda saklıdır,
Bir elin diğerini arayışında,
Bir tenin tenle buluştuğu o sessizlikte.

Aşk, kelimelerle tarif edilemez;
Çünkü kelimeler çoğu zaman yetersizdir,
Anlatır gibi yapar ama eksik bırakır her defasında.
Oysa aşk, bir nefes kadar yakın,
Bir y... Devamını Gör

Mert sabah işe giderken kalabalığın arasına karıştı. İnsanlar telaşla yürüyordu, kahkahalar, konuşmalar, araba sesleri birbirine karışıyordu. Ama o bir anda kalabalığın içinde çok tanıdık bir fısıltı duydu. “Mert…” Ses o kadar gerçekti ki irkildi, arkasına döndü. Ama kimse yoktu. Sadece tanımadığı yüzler, aceleyle yürüyen yabancılar… Yine de kalbi ... Devamını Gör

Bir nüansı belirtmek istiyorum.
Emeklerim yanıyor!
En az eklemlerim kadar.
Acaba
ben yansam
daha mı iyiydi?
Radyoda bir bozlak...
Ve ben bir çocuğun zifiri bir gecede
Göklerin gözlerini izleyişi gibi
temaşayla melgulüm içimdeki suretini.

Bir fotoğraf çekmek istiyorum
Güneşin en sarımtırak deminde
Çok... Devamını Gör

Anne yarısı, gönlümün ışığı,
Karanlıkta parlayan bir yıldız gibi.
Senin sevginle güç bulurum her an,
Yanında hissetmek hayatın anlamı,
Anne yarısı, umudumun kaynağı.

Anne yarısı, yüreğimde saklı,
Gözlerinle huzur bulurum daima.
Dertler yük olmasın senin yanında,
Sevgiyle sarmalayıp sarılırız,
Anne yarısı, hayatın en güzel yanı.

Anne y... Devamını Gör

Hayatta bazı insanlar vardır, isimleri kalpte yankı bulur. Varlıkları öyle sessiz ama öyle derindir ki, tarif edilemez bir huzur bırakırlar insana. Makbule ablam da işte böyle bir insandır benim için. Onun adı sadece bir isim değil; bir şefkat, bir merhamet, bir direniş, bir iyileşme hâlidir. Bu sayfalarda sana olan duygularımı ifade edebilmek için... Devamını Gör

Makbule ablam, hayat denen bu karmaşada en büyük şanslarımdan biri. Onun varlığı, zorlukların üstesinden gelmek için bana güç veriyor. Yanında olduğumda, dünyadaki bütün sıkıntılar hafifliyor, sanki yüreğim huzura kavuşuyor. Her ne yaşanırsa yaşansın, onun samimi sevgisi ve desteği, en karanlık günlerimi bile aydınlatıyor.
O sadece bir abla değil,... Devamını Gör

Makbule ablam, sen hayatımda her zaman bir ışık oldun. Zorluklar, sıkıntılar, engeller seni yıldıramadı; aksine, her defasında daha da güçlendin. O güzel neşen, yaşam sevincin, insanlara olan sıcaklığın, her zaman çevrendeki herkese umut verdi. Yanında olmak, yorgun ruhlar için bir sığınak oldu. Sen, sadece bir abla değil, aynı zamanda yaşama sevin... Devamını Gör