Azalan ömrümü ağlayarak temize çekiyorum,
Her damla bir cümleyi siliyor içimden.
Yanlış sevdalar, geç kalmış doğrular
Islanıp akıyor kalbimin kenarından.

Ağlamak, zayıflık değil artık bana,
Bir muhasebe defteri gibi önümde zaman.
Kırdıklarımın adını tek tek yazıyorum
Ve affı, satır aralarında arıyorum.

Azalan ömrümü ağlayarak temize çek... Devamını Gör

Senden vazgeçtim.
Bir terk ediş değil bu,
uzun uzun bekleyip de
kendimden vazgeçmemek için
ayağa kalkışımdır.

Sana demiştim…
Beni senden vazgeçmek zorunda bırakırsan
ardıma dönüp bakmam diye.
Bakmadım.
Çünkü geriye dönmek
bir kez daha eksilmeyi kabul etmekti.

Sen “kazandım” sandın.
Oysa ben susarak çıktım bu savaştan,
en gürültülü ... Devamını Gör

Görmeyeceğim her basiretsizliğin cahilliğine
Derd değil kader yolu tüneli kazdım bu dünyaya

Sevmediğim her anımı unutmaya programlanmış
Can vermek istercesine yaş çamaşırlara
İstediğim sevmeye çalıştığım değer verdiğim
Herkes için içimden
Her seferinde unutuşun ardından
O çamaşırlara yeni kişilikler ekiyorum
Dönen basiret markalı çamaşır... Devamını Gör

Ben hiç gidemedim ki senden,
Adımlarım uzaklığı bilmezdi.
Gidiş dediğin şey,
Yüreği yolda olmayanların telaşıydı.

Ben sana kaçmaya değil,
Sana kalmaya geldim.
Eksik cümlelerimi tamamlamaya,
Suskunluğumu senin adına konuşturmaya geldim.

Yüküm çoktu belki,
Ama omuzlarım niyetim kadar sağlamdı.
Seni yanıma almak dedim buna,
Kendimden va... Devamını Gör

İran gerçekten mezhepsel kargaşaları, sanatsal zenginlikleri ve siyasi çekişmeleri ile iyisiyle kötüsüyle hep göz önünde olmuş bir coğrafyadır.

Kadim çağlardan beri kâh Mezopotamya, Anadolu, Mısır ve İndus Vadisi ile birlikte medeniyetin beşiklerinden biri olmuş kâh edebiyat ve müziği ile dikkatleri üzerine toplamış kâh Büyük İskender imparatorl... Devamını Gör

İnsan en çok mutlu olduğu zamanları hatırlarken acı çeker.
Çünkü hafıza, yaşanmış olanı olduğu gibi değil; artık geri gelmeyecek oluşuyla sunar insana. Mutluluk, yaşanırken hafifti; hatırlanırken ağırlaşır. Zaman geçtikçe neşe bir hatıraya, hatıra bir sızıya dönüşür.

O anlar geri gelmez ama içimizde bıraktığı iz kalır. Bir gülüşün yankısı, bir ... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman yaşadığını sanır; oysa yaptığı, alıştığı günleri tekrar etmektir. Sabahlar birbirine benzer, kelimeler azalır, duygular güvenli bir mesafede tutulur. Çünkü insan çoğu zaman yaşamayı değil, zarar görmemeyi seçer. Cesaret ertelenir, sevgi ölçülür, kalp kendini koruduğunu sanarak geri çekilir. Hayat böylece sürer; eksilerek ama kopmad... Devamını Gör

Şu an birileri ölüyor. Bunu çarpıcı olsun diye söylemiyorum. Korkutmak ya da ağırlık koymak gibi bir niyetim de yok. Sadece gerçek bu. Ben yazarken, sen okurken, dünyanın bir yerinde biri son nefesini veriyor. Hayatın en kesin olayı bu ama nedense en az konuşulanı da bu.

Ölüm bize çok yakın ama zihnimizde hep uzak duruyor. Başkalarının başına ge... Devamını Gör

Yani yapay mapay! İnsanı mutlu ediyor mu bence ediyor! Yalnız ne kadar ciddiye aldığınıza veya ne kadar eğlendiğinize göre bu değişebilir:) Tony montana ve Elvira Hancock havasına girme sürenizle etkisinden çıkma sürenizin arasında çok zaman olmamalı. Aksi durumda üzülebilirsiniz. Yapayzekâ destekli şarkılar, videolar, resimler fazlasıyla hayatımız... Devamını Gör

Eğer yürüdüğün yolda hiç engel yoksa, durup düşünmen gerekir. Çünkü hayat, sadece düz yollardan ibaret olsaydı, kimse nereye gittiğini sorgulamazdı. Engel dediğin şey, yolun düşmanı değil; yolun öğretmenidir.

Taşlar ayağına takıldığında sabrı öğrenirsin. Yokuşlar nefesini kestiğinde gücünü tanırsın. Karanlık bastığında, içindeki ışığı fark eders... Devamını Gör

Senin boşluğunu sigara ile doldurmama izin verme.
Çünkü bu bir alışkanlık meselesi değil, bir yokluk meselesi.

Ateşi dudaklarıma götürdüğümde, aslında seni çağırıyorum.
Duman yükselirken, içimde çöken şey sensizlik oluyor.
Sigara, sadece ellerimi meşgul ediyor;
Kalbimdeki boşluğu ise daha da büyütüyor.

Bazı yokluklar vardır,
Ne nikotinle... Devamını Gör

Bişeylerin etrafında
Güneş zannettiğim
Bi güve gibi kanatlarımı
Her geçen gün
Toz tanelerini
Seve seve
Döktüm
İnsanların ışık dediği
Geçici bir ampulle
Kanatlarımı savurdum
Acıyo kanıyo kabuk hiç bağlamıyo
Yoruyo tüketiyo bu umut tüketiyo
Bi umut ya biraz ısıya
Bi umut ya biraz arayışa
Artık değil biliyorum uzun zamandır
Sadece gördü... Devamını Gör

İnsan, adını bilmediği bir yolculuğun içindedir.
Takvimler ilerler ama ecelin tarihi hiçbir sayfada yazmaz. Her sabah “daha var” sanarak uyanırız; oysa her gün, ne zaman geleceği bilinmeyen bir sona doğru biraz daha yaklaşırız. Bu yüzden acelemiz dünya içindir, ertelemelerimiz ahiret için olur.

Ecel bizi korkutmak için değil, uyandırmak için va... Devamını Gör

Belki hayatındaki en iyi insan değildim,
Ne kusursuz bir hikâye,
Ne de yaralarını tek başıma saran bir mucize…
Ama vardım.
Sessizce, iddiasızca,
Olduğum gibi.

Yanlışlarım oldu,
Sözlerim eksik kaldı bazen,
Bazen de susmam gerekirken konuştum.
Ama kalbim,
Hiç rol yapmadı sana karşı.

Umarım bir gün
Adım bir cümlenin içinde geçer de
Yü... Devamını Gör

Pudra yağmuru
Kırmızı plastik kapta
Heyecanlı çığlıkları damlatırken
Hatırladığım tek şey
Herzamanki gibi
Artık çıldırmamak için
İçimdeki tüm çığlıkları
Sanırım gizlemem gerekicek
Hiç kimse yokken yanımda
Ve hiçkimse istediğim kadar
İyi davranamayacak kadar öfkeliyken bana
Herzamanki gibi oğlum diyecek bana babam
Her zaman annemin sesin... Devamını Gör

Rabbim,
kendimi Sana şikâyet etmeye geldim.
Dilime dolanan sözlerden değil, kalbimde biriken suskunluklardan geldim.
Anlatamadıklarımı bilen Sensin; gecelerin içime çöken ağırlığını, gülüşlerimin ardına sakladığım yorgunluğu en iyi Sen görürsün.

Rabbim,
ben kendimden yoruldum.
Sabret dedikçe içimde taşan sızıdan, güçlü görünmeye çalıştıkça ... Devamını Gör

Zamanında padişahların bile karşısında titrediği alimler tutardı o kalemi. Sarayın altın varaklı duvarları önünde, tahtın ihtişamı karşısında dimdik dururlardı. Kelle giderdi ama yanlışa yanlış derlerdi. Hakikat, ipekten kaftanlardan daha değerlidir onlar için. Mürekkep, kanlarından kıymetli değildi; çünkü yazdıkları her harf, bir insanlık antl... Devamını Gör

Zaman bazen geçmiyor sanıyorum;
oysa içimde usulca yer değiştiriyor.
Bir anın gölgesi,
bir cümlenin sızısı,
bir bakışın bıraktığı sıcaklık…
Hepsi sessizce yerini buluyor bende.

Kendime dönüp baktıkça görüyorum:
Değişen dünya değil,
dünyayı taşıyan yanım.
Bir mevsim içimde kımıldıyor;
ne tam kış,
ne tam yaz…
İkisinin arasında duran o i... Devamını Gör

Ve en sonunda şunu kabul ettim baba…
Bu özlem bitmeyecek.
Ne zaman geçecek diye beklemeyi bıraktım. Artık sadece bu duyguyla yaşamayı öğreniyorum. Kalbimde senin için açılmış bir oda var ve o odanın kapısı hiçbir zaman kapanmayacak. İçimde hep yaşayacaksın. Belki fiziksel olarak yanımda değilsin ama ruhun, sevgin, kokun, varlığın hep benimle. Sen... Devamını Gör

Sensiz büyümek ne demekmiş anladım baba.
Güçlü görünmeye çalışırken içten içe yıkılmak…
Gülümserken bile gözlerinin dolması…
Bir şey başardığında gurur duyacağını bilip ama bunu göremeyeceğini düşünmek…
İnsanın elini en çok böyle titretiyormuş.
Ben büyüyorum belki ama içimdeki eksik hiç büyümüyor. Hep aynı acıda kalıyor. Hep aynı yerde kanıyor... Devamını Gör