İran gerçekten mezhepsel kargaşaları, sanatsal zenginlikleri ve siyasi çekişmeleri ile iyisiyle kötüsüyle hep göz önünde olmuş bir coğrafyadır.

Kadim çağlardan beri kâh Mezopotamya, Anadolu, Mısır ve İndus Vadisi ile birlikte medeniyetin beşiklerinden biri olmuş kâh edebiyat ve müziği ile dikkatleri üzerine toplamış kâh Büyük İskender imparatorl... Devamını Gör

Seni benim hayatıma uğratan kaderin de
Bir bildiği vardır elbet.
Her geliş rastlantı değil,
Her gidiş tamamlanmış bir cümledir belki de
Ruhun defterinde.

Zaman, bizi aynı satıra
Bilerek yazdıysa
Bir kelimen eksik olduğum içindir,
Ya da ben
Senin suskunluğuna denk düşen
Doğru sessizliktim.

Bazen bir insan
Ömürlük kalmak için gelmez;
... Devamını Gör

İnsan en çok mutlu olduğu zamanları hatırlarken acı çeker.
Çünkü hafıza, yaşanmış olanı olduğu gibi değil; artık geri gelmeyecek oluşuyla sunar insana. Mutluluk, yaşanırken hafifti; hatırlanırken ağırlaşır. Zaman geçtikçe neşe bir hatıraya, hatıra bir sızıya dönüşür.

O anlar geri gelmez ama içimizde bıraktığı iz kalır. Bir gülüşün yankısı, bir ... Devamını Gör

Kocaman bir ev var içimde.
İlmek ilmek ördüğüm.
İyice sağlam olsun diye kırk kat yerin dibine kazdığım.
Zeminini yaşanmışlık müsveddeleriyle doldurdum.
Tuğlalara geldi sıra.
En sağlamı olsun diye kılı kırk yarıp seçtim.
Mahya harcım öyle yapıştı ki kimse yerinden oynatamazdı.
Sağlam, dik duruşlu bir laf ile ;
eğilip bükülmeyen cinsten olmalıydı.
... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman yaşadığını sanır; oysa yaptığı, alıştığı günleri tekrar etmektir. Sabahlar birbirine benzer, kelimeler azalır, duygular güvenli bir mesafede tutulur. Çünkü insan çoğu zaman yaşamayı değil, zarar görmemeyi seçer. Cesaret ertelenir, sevgi ölçülür, kalp kendini koruduğunu sanarak geri çekilir. Hayat böylece sürer; eksilerek ama kopmad... Devamını Gör

Şu an birileri ölüyor. Bunu çarpıcı olsun diye söylemiyorum. Korkutmak ya da ağırlık koymak gibi bir niyetim de yok. Sadece gerçek bu. Ben yazarken, sen okurken, dünyanın bir yerinde biri son nefesini veriyor. Hayatın en kesin olayı bu ama nedense en az konuşulanı da bu.

Ölüm bize çok yakın ama zihnimizde hep uzak duruyor. Başkalarının başına ge... Devamını Gör

Mesafe dediğin, iki şehir arası değil bazen; iki kalp arasına sessizce çöken bir suskunluktur. Adını anınca içim ısınır ama ellerim boş kalır. Kalbim sana yürür, bedenim yerinde sayar.

Özlemek, sadece yokluğunu hissetmek değildir; varlığını her şeyde aramaktır. Bir şarkıda sesini duyarım, bir rüzgârda nefesini. Kalabalıkların ortasında bile adın... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman umudu yarına emanet eder; sevinci erteler, cesareti sonraya bırakır, sevgiyi “zamanı gelince” demekle avutmaya çalışır. Oysa hayat, söz vermez. Takvim yaprakları garanti değildir; nefes, her sabah yeniden bağışlanır.

Yarının hayali güzeldir, insana yön verir. Ama bugünü unutturacak kadar büyürse, fark etmeden hayatın kendisini k... Devamını Gör

Hayatınızda iniş çıkışların olması seni korkutmasın. Düz bir çizgi, hayatı temsil etmez; hayat, kalp atışları gibidir. Bazen hızlanır, bazen yavaşlar, kimi zaman da seni endişelendirecek kadar düzensizleşir. Ama bil ki o ritim sürdükçe yaşam da sürer.

İnsan çoğu zaman sarsılmaktan korkar. Oysa sarsılmayan bir hayat, gelişmeyen bir hayattır. Düşü... Devamını Gör

Bazı şeyler, zaten çoktan ölmüştür.
Nefesi kesilmiş, anlamı terk etmiş, ruhu çekip gitmiştir.
Geriye sadece şekil kalır; konuşan ama duymayan, bakan ama görmeyen, yaşayan ama hissetmeyen bir beden.

Bir cesedi öldürmeye çalışmak,
gerçeği inkâr etmektir aslında.
“Belki canlanır” umuduyla vurulan her darbe,
öldürmekten çok kendini yormaktır.
... Devamını Gör

Uçmayı öğrenemeyenler
gökyüzüne küs olur önce,
sonra yükseğe çıkan her kalbi
taşlarlar sessizce.

Kendi korkusunu rüzgâr sanır,
başkasının cesaretine fırtına derler.
Yürümeye razı olanlar,
uçanları delilikle suçlar.

Oysa kanat kırmak marifet değil,
marifet yaralıyken bile uçabilmekte.
Karanlıkta kalanlar,
ışığı söndürürse gündüz olaca... Devamını Gör

Allah seni sevmeyi nasip etti
ama seni etmedi.
Kalbime düşen dua kabul oldu,
kaderime düşen isim olmadın.

Sevdim…
karşılık beklemeden,
sahiplenmeden,
“benim” demeden.
Çünkü bazı sevgiler
sadece sevilmek içindir,
yaşanmak için değil.

Yanımda olmayışını
eksiklik saymadım;
belki de imtihandı bu,
kalbin sabrını ölçen.

Seni bana ver... Devamını Gör

Doğru ve yanlış, sandığımız kadar ayrı şeyler değildir. Bazen bir cümlede ikisi de yan yana durur; sadece biri yüksek sesle söylenir, diğeri içimize fısıldar.

Doğru, çoğu zaman kalabalığın rahat ettiği yerde durur. Sorgulanmaz; çünkü sorgulamak uyumsuzluk sanılır. Yanlış ise cesaretle karıştırılır; yanlış yapanın dikkatsiz, eksik ya da hatal... Devamını Gör

İnsan, adını bilmediği bir yolculuğun içindedir.
Takvimler ilerler ama ecelin tarihi hiçbir sayfada yazmaz. Her sabah “daha var” sanarak uyanırız; oysa her gün, ne zaman geleceği bilinmeyen bir sona doğru biraz daha yaklaşırız. Bu yüzden acelemiz dünya içindir, ertelemelerimiz ahiret için olur.

Ecel bizi korkutmak için değil, uyandırmak için va... Devamını Gör

Allah seni bir şeyden kurtardıysa, oraya dönme.
Çünkü O, senin görmediğini gördü; senin dayanırım sandığına, kalbin dayanamadı. Bazen bir insan, bazen bir alışkanlık, bazen de seni Allah’tan uzaklaştıran bir yol… Her ne ise, kurtuluş asla tesadüf değildir.

İnsan çoğu zaman kaybettiğine üzülür ama kaybettiği şeyin aslında bir bela olduğunu fark ... Devamını Gör

Hissedilen her şeye cümle kurulamıyor,
bazı duygular
dile gelince eksiliyor.
Kalpte tamam olan,
kelimede yarım kalıyor.

Bir bakış var mesela,
anlat desen anlatılmaz,
sus desen susmaz.
İçinde fırtına taşır
ama sesi yoktur.

Bazı acılar
adını duyunca incinir,
bu yüzden saklanır
sessizliğin en derin yerine.
İnsan susar,
çünkü konuşur... Devamını Gör

Beraber saçlarımızın beyazlığını dilerim;
Zamanın acele etmediği bir sabah gibi…
Ne gençliğe tutunuruz inatla,
Ne de yaşlanmaktan korkarız.

Beraber saçlarımızın beyazlığını dilerim;
Her telinde bir sabır,
Her çizgisinde affetmeyi öğrenmiş bir yüz.
Geçmişe kızmadan,
Geleceğe pazarlık yapmadan.

Birlikte susmayı biliriz o gün,
Çünkü her ... Devamını Gör

Seni ayakta tutan nedir diye sorsalar,
Yıkılacak bir yer bulamadım derim.
Çünkü her duvarım,
Daha önce yıkılmıştı zaten,
Ve ben enkazın üstünde
Yaşamayı öğrenmiştim.

İçime attım;
Sesimi, gözyaşımı, yarım kalan cümlelerimi…
Kimse duymasın diye değil,
Kimse daha fazla kırılmasın diye.
Ama insan,
En çok kendini sustururken yoruluyor.

G... Devamını Gör

Ve en sonunda şunu kabul ettim baba…
Bu özlem bitmeyecek.
Ne zaman geçecek diye beklemeyi bıraktım. Artık sadece bu duyguyla yaşamayı öğreniyorum. Kalbimde senin için açılmış bir oda var ve o odanın kapısı hiçbir zaman kapanmayacak. İçimde hep yaşayacaksın. Belki fiziksel olarak yanımda değilsin ama ruhun, sevgin, kokun, varlığın hep benimle. Sen... Devamını Gör

Sensiz büyümek ne demekmiş anladım baba.
Güçlü görünmeye çalışırken içten içe yıkılmak…
Gülümserken bile gözlerinin dolması…
Bir şey başardığında gurur duyacağını bilip ama bunu göremeyeceğini düşünmek…
İnsanın elini en çok böyle titretiyormuş.
Ben büyüyorum belki ama içimdeki eksik hiç büyümüyor. Hep aynı acıda kalıyor. Hep aynı yerde kanıyor... Devamını Gör