Görmeyeceğim her basiretsizliğin cahilliğine
Derd değil kader yolu tüneli kazdım bu dünyaya

Sevmediğim her anımı unutmaya programlanmış
Can vermek istercesine yaş çamaşırlara
İstediğim sevmeye çalıştığım değer verdiğim
Herkes için içimden
Her seferinde unutuşun ardından
O çamaşırlara yeni kişilikler ekiyorum
Dönen basiret markalı çamaşır... Devamını Gör

İnsan en çok mutlu olduğu zamanları hatırlarken acı çeker.
Çünkü hafıza, yaşanmış olanı olduğu gibi değil; artık geri gelmeyecek oluşuyla sunar insana. Mutluluk, yaşanırken hafifti; hatırlanırken ağırlaşır. Zaman geçtikçe neşe bir hatıraya, hatıra bir sızıya dönüşür.

O anlar geri gelmez ama içimizde bıraktığı iz kalır. Bir gülüşün yankısı, bir ... Devamını Gör

Bir anlık kesişti yollarımız,
Ne takvim biliyordu ne saat.
Kader, sessizce dokundu omzumuza,
“Tanışın” dedi, hepsi bu kadar.

Ama kalmak…
O başka bir imtihandı.
Her gün yeniden seçmekti birbirini,
Rüzgâr tersinden eserken bile
Aynı yerde durabilmekti.

Gülüş kolaydı,
Zor olan yorgunluktu.
Suskunlukta kaçmamaktı,
Kırıldığında kapıyı ça... Devamını Gör

Bir çağın eşiğinde durdu kalbim,
Göğsümde ateşten bir sancak gibi.
Adımı rüzgâra verdim,
Niyetimi göğe yazdım
Ve sevmeyi bir savaş bildim.

Ama kader,
Gerçek hisleri
Yanlış kalelerin kapısına götürdü.
Ben içimde ordu taşıyordum,
Onlar misafir sanıyordu sevgiyi.

Ben yeminle geldim,
Onlar hevesle karşıladı.
Ben kalıcıydım,
Onlar geçic... Devamını Gör

Şu an birileri ölüyor. Bunu çarpıcı olsun diye söylemiyorum. Korkutmak ya da ağırlık koymak gibi bir niyetim de yok. Sadece gerçek bu. Ben yazarken, sen okurken, dünyanın bir yerinde biri son nefesini veriyor. Hayatın en kesin olayı bu ama nedense en az konuşulanı da bu.

Ölüm bize çok yakın ama zihnimizde hep uzak duruyor. Başkalarının başına ge... Devamını Gör

Yani yapay mapay! İnsanı mutlu ediyor mu bence ediyor! Yalnız ne kadar ciddiye aldığınıza veya ne kadar eğlendiğinize göre bu değişebilir:) Tony montana ve Elvira Hancock havasına girme sürenizle etkisinden çıkma sürenizin arasında çok zaman olmamalı. Aksi durumda üzülebilirsiniz. Yapayzekâ destekli şarkılar, videolar, resimler fazlasıyla hayatımız... Devamını Gör

Başarısız olmuş insanlarla oturun.
Çünkü onların masasında unvanlar değil, hakikatler vardır.

Onlar konuşurken ses yükseltmez;
çünkü kendilerini ispat etme dertleri kalmamıştır.
Ego, başarıyla şişer;
başarısızlık ise insanı sadeleştirir.
Gereksiz olanı alır götürür,
geriye sadece gerçek olanı bırakır.

Başarısız olmuş biri size yol öğret... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman umudu yarına emanet eder; sevinci erteler, cesareti sonraya bırakır, sevgiyi “zamanı gelince” demekle avutmaya çalışır. Oysa hayat, söz vermez. Takvim yaprakları garanti değildir; nefes, her sabah yeniden bağışlanır.

Yarının hayali güzeldir, insana yön verir. Ama bugünü unutturacak kadar büyürse, fark etmeden hayatın kendisini k... Devamını Gör

Bazı insanlar hayatımıza misafir olarak girer; iz bırakırlar ama kalıcı olmazlar. Gittikleri an, aslında bir şeyin bittiğini değil, bir şeyin tamamlandığını anlatırlar. Bu yüzden hayatından çıkmış insanları bir daha hayatına alma. Çünkü giden, sadece gitmemiştir; kalmamayı seçmiştir.

Unutma, ormanda bir ağacı ikinci kez gördüysen kaybolmuşsun de... Devamını Gör

Uçmayı öğrenemeyenler
gökyüzüne küs olur önce,
sonra yükseğe çıkan her kalbi
taşlarlar sessizce.

Kendi korkusunu rüzgâr sanır,
başkasının cesaretine fırtına derler.
Yürümeye razı olanlar,
uçanları delilikle suçlar.

Oysa kanat kırmak marifet değil,
marifet yaralıyken bile uçabilmekte.
Karanlıkta kalanlar,
ışığı söndürürse gündüz olaca... Devamını Gör

Doğru ve yanlış, sandığımız kadar ayrı şeyler değildir. Bazen bir cümlede ikisi de yan yana durur; sadece biri yüksek sesle söylenir, diğeri içimize fısıldar.

Doğru, çoğu zaman kalabalığın rahat ettiği yerde durur. Sorgulanmaz; çünkü sorgulamak uyumsuzluk sanılır. Yanlış ise cesaretle karıştırılır; yanlış yapanın dikkatsiz, eksik ya da hatal... Devamını Gör

İnsan, adını bilmediği bir yolculuğun içindedir.
Takvimler ilerler ama ecelin tarihi hiçbir sayfada yazmaz. Her sabah “daha var” sanarak uyanırız; oysa her gün, ne zaman geleceği bilinmeyen bir sona doğru biraz daha yaklaşırız. Bu yüzden acelemiz dünya içindir, ertelemelerimiz ahiret için olur.

Ecel bizi korkutmak için değil, uyandırmak için va... Devamını Gör

Allah seni bir şeyden kurtardıysa, oraya dönme.
Çünkü O, senin görmediğini gördü; senin dayanırım sandığına, kalbin dayanamadı. Bazen bir insan, bazen bir alışkanlık, bazen de seni Allah’tan uzaklaştıran bir yol… Her ne ise, kurtuluş asla tesadüf değildir.

İnsan çoğu zaman kaybettiğine üzülür ama kaybettiği şeyin aslında bir bela olduğunu fark ... Devamını Gör

Kabullenmemiş olsak da bazı şeyleri,
Ömrümüz sessizce razı olmakla geçiyor.
İçimizde hâlâ “olmasaydı” diyen bir ses,
Dışımızda susmayı öğrenmiş bir kalp taşıyoruz.

Her itiraz yorgun düşüyor zamanla,
Her soru cevapsız kalmayı öğreniyor.
İnsan bazen yenildiği için değil,
Anlaşılamadığı için vazgeçiyor.

Bir hayal kırıklığı daha ekleniyor d... Devamını Gör

Zamanında padişahların bile karşısında titrediği alimler tutardı o kalemi. Sarayın altın varaklı duvarları önünde, tahtın ihtişamı karşısında dimdik dururlardı. Kelle giderdi ama yanlışa yanlış derlerdi. Hakikat, ipekten kaftanlardan daha değerlidir onlar için. Mürekkep, kanlarından kıymetli değildi; çünkü yazdıkları her harf, bir insanlık antl... Devamını Gör

Bazen bir koku geliyor burnuma, sanki sen oradaymışsın gibi irkiliyorum.
Bazen bir kelime duyuyorum, sesin aklıma geliyor.
Bazen bir anı geliyor gözümün önüne, kalbim paramparça oluyor.
Hatıraların bir film gibi dönüyor zihnimde. Güzel ama acı… Sıcak ama yakıcı… İnsanın sevdiğini hatırlaması bile canını yakar mı? Yakıyor baba… Çünkü o hatıraları... Devamını Gör

Bazı günler var ki nefes almak bile ağır geliyor. Sanki dünya dönüyor ama ben olduğum yerde kalıyorum. Herkes bir şeylere yetişiyor, herkesin bir telaşı var ama benim içimde tek bir şey büyüyor: sessizlik… Sen gideli içimde hiç susmayan bir sessizlik var. Gürültüsü yok ama ağırlığı var. Öyle bir ağırlık ki omuzlarım çöküyor, kalbim daralıyor, gözle... Devamını Gör

Ve sonra, mezarlıktan çıkarken fark ettim; aslında buraya sadece bir taşın başına gelmiyordum. Kendimle yüzleşmeye, içimdeki o çocukla konuşmaya geliyordum. Yıllardır büyümeye zorlanan, “güçlü ol” denilen ama içten içe yorulan o küçük kız, babasının yokluğunda bir türlü nereye sığınacağını bilemeyen o parça… Yürürken ayaklarım ağırlaşıyor, sanki he... Devamını Gör

Bazen geri dönüp o güne takılıyor aklım. O gün… İçimde tuhaf bir sıkıntıyla uyandığım, havanın olduğundan daha ağır göründüğü, kalbimin sebebini bilmeden daraldığı o gün… İnsan bazı günlerin kader günleri olduğunu sonradan anlıyor. Telefon çaldığında kalbim yerinden fırlayacak gibi olmuştu. Sesler birbirine karışmış, kelimeler anlamını kaybetmişti.... Devamını Gör

Mezarlıkta otururken rüzgâr hafif hafif esiyor. Ağaçların dalları hüzünle sallanıyor sanki. Etraf sessiz ama içimde fırtınalar var. Toprağın üstündeki küçük çiçeklere dokunuyorum. “Üşüyor musun?” diye soruyorum, sanki cevap verecekmişsin gibi. Saçma belki, ama kalbim konuşmak istiyor. Sessizlik bile bana seni hatırlatıyor.
Bir ara gözlerimi kapatı... Devamını Gör