Anlayamadigim,defalarca beni yüzüstü birakip gitmene ragmen,neden her seferinde gururumu ayaklar altina alip seni hayatimin orta yerine koyuyor olmamdi.Hadi herseyi bosverdimde,nasil oluyorduda hala ilk gunki gibi inaniyordum sana?Birsey soylemek zorunda degilsin,sadece sunu bilmeni istiyorum.Emin ol,bu sondu.Sondu gururumu hice saydigim,sondu kendi mutlulugumdan ödün verip senin mutluluğun için emek harcadigim.Sondu bu karın agrılarim...Sende biliyorsunki her hikaye döner,dolasir,gelir basladigi yerde biter.Sadece ara sirada adini koyamadigim bir huzün belirip duruyor gögsumde,en hüzünlü sarkilar dinliyorum.Sonra `Nereye daldin yine`diyerek bir el durtüyor beni.`Dalmadim boguldum`diyesim geliyor,susmayi tercih ediyorum.Anlasilmicak birsey yoktu aslinda,sorun basitti.Sen beni gündüz boğulurkende , aksamüstü yalnizliktan üşürkende,geceleri ölürkende görmedin..!