Herşey ama herşey nasıl başladı bilemiyorum.Hayat bize neler yazdı neler oynadık habersizce anlayamıyorum.İstediğimiz gibimi yaşadık yoksa olması gereken gibimi ? Eğer olması gerektiği gibi olsaydı canımız bu kadar yanar mıydı yada bu kadar umarsızca davranır mıydık,yaşamadan bilemeyeceğimiz gibi bu sorularında bir anlamı kalmıyor ne yazık ki.İlk olarak minik bir teselli sonra koskocaman bir hayal kırıklığı.Sahii,herkes böyle midir ilk birkaç gün iyiyi oynayan sonra şeytan kılığına bürünüp bizi üzmeye çalışan ve biz o kadar ona karşı güçsüzken bunu başaran kişiler midir hayatta mutluluğu yakalayanlar?Ya biz,onlar gibi olmadan mutluluk bizim kucağımıza uğramayacak mı dersiniz.Bazen hatayı da kendimizde ararız illa karşı taraf suçlu olacak değil ya sen her yönüyle düşünürken o inadını kırıp sen olamaz sen gibi düşünemez seni yaşayamaz belkide bu yüzden kaybederiz onları fazla değer,fazla ilgi,fazla düşünme ve kendimizden fazla ödün verme.Birkaç günlüğüne onlar gibi olmak isterdim umursamaz,inatçı,konuşmamaya çabalayan,hep içine atan ama olmayınca olmuyo derler ya.Ya kalbine yenik düşersin ya da gururuna.Şimdi siz o mutluluğu yakalayanlardan mısınız yoksa mutluluğu hiç bulamamışlardan mısınız ?
Gizem Fidan