Makber-i Mader

Câvidânî hâl ü ahvâlimde noksân eyledi,
Vâlidem terk-i diyâr etti, perîşân eyledi.

Zümre-i ehl-i karâbet cevr ü nâdân eyledi,
Hânümânım gāret oldu, hûn-feşân eyledi.

Yâr ü ehl-i meclis-i ülfet-fezâlar bî-vefâ,
Sohbet-i ahbâbı ta'tîl ile hicrân eyledi.

Bî-rahmlıkla yâr-ı cânım terk-i peymân eyledi,
Kıldı ihânet ahdine, bağrımı büryân eyledi.

Devr-i gerdûn baht-ı bed-hâhım tebâh etti tamâm,
Gurbet-i şeb-hîz içinde nâlân eyledi.

​Zulmet-âbâd-ı ademde Şükriyâ, mahv-ı vücûd
Gömüldü kendi nârına, ömrü zindân eyledi