Minik

Uzaktan seslendi minik sesli,
Abla bak ne olur bak.
Dönüp bakmadı abla.
Onun arayışı çok başkaydı.
Oysa çok basit bir sevinçti miniğin ki.
O sevicci tüm ciddiyeti ile,
Reddeden abla sessizliği .

Durup baktığımda dışarıdan kendime ,
İhtiyacım olanın bir çocuk mutluluğu,
Basit bir heyecan olduğunu farkettim.

Ufuklara çıkarttığım mutluluk parçacıklarını ,
Ne zaman toplacağım .
Küçük olan ve gözümde büyüttüğüm tüm dertleri ,
Ne zaman savuracağım.

Hoşgeldin diyemediğim hüzünlere,
Hoşçakal dediğim bedenim var benim.
Ağlamaktan çekindiğim erkekliğim,
Dürüş sandığım kalıpsız kadınlığım.

Bırakmak lazım deyip,
Vazgeçemediklerim.
Esir olmuş bakışlarımın,
Göremeyeceği kadar küçük mutluluklar.

Göğüs gere gere başa çıkmak yerine,
Boyun büktüklerim,
Ne kadar acizce ,
Ne kadar çaresizce ...