Konuşmak istemiyorum.
Susmak daha güzelmiş. Yitik duygularını arayan bir gencin sessiz feveranıyla geldim sana.Öyle bir feveran ki Bırakmaz yakamı Trabzon'da İstanbul'da Zemheri kalbimin attığı her an, hiç mi hiç Bırakmaz.Bilmiyorum, kendimi bildim bileli Bu feveranın içindeyim.Ya Fatih'te kitapçı Ya Üsküdar'da... Devamını Gör

Klima Çarpmış Amfilerden Çıkıp Dolmuşa Binen, Cam Kenarında Akbil Basarken Dünyayı Kurtardığını Sanan 20'li Yaşların "Akademik Eleştirmen" Kuşağıyla Tanışın

Bu zümrenin en büyük başarısı, fakülteye trenle ya da otobüsle gidip gelirken telefon ekranından üç beş oryantalist makale okuyup yüzlerce yıllık medeniyet birikimini harcamaktır. ... Devamını Gör

Yarım kalan bir yaşamdayım.
Eksik kalan cümlelerimin,
Yarım kalan hislerimin,
Yalnız kalan ruhumun,
Hakkında kalan yanındayım…
Gidemeyen özlemlerimin,
Sessiz kalan gözlerimin,
Çaresiz bir aşkın esiriyim.
Kırıldıkça içime dönmekten,
Nefsime güç vermeden,
Seni düşünerek ama sensizliğin kör kıyısında.
Sadece bekleyen bi çareyim.
Kahve fall... Devamını Gör

insanın kendiyle yaptığı gece hesaplaşmaları
​gündüz vakti hayata karşı takınılan o kusursuz "hiçbir şey olmamış gibi" maskesinin, gece baş yastığa değdiği an düşüşü. günün bittiği, dışarının sustuğu o saatlerde insan, gün boyunca halı altına süpürdüğü ne varsa tek tek masaya yatırmak zorunda kalıyor. en acımasız yargıç da en tanık avuka... Devamını Gör

Kimseye kalmayacak olması,
Ne tahtların ne de servetin sonsuza dek yaşaması. Bugün göğe uzanan eller, yarın toprağa uzanacak, İnsanın ardında bıraktığı, yalnızca hatırası kalacak.

Ne kırdığın bir kalp unutulur, ne de ettiğin iyilik, Her insanın hikâyesinde saklıdır bir sessizlik. Kimi ardında gül bırakır, kimi gönüllerde yara, Kimi bir ömürlük ... Devamını Gör

Göğsümün bütün kemikleri titredi, Bir ömür sustuğum ne varsa içimde birikti. Ben en çok da kıymet verdiklerime yenildim, İnsan bazen en çok sevdiği yerde eksildi.

Bir gece oturdum, kendimle konuştum, Hangi duam kabul oldu, hangisinde yoruldum? Kime gönülden sarıldıysam, biraz daha kırıldım, Ben insanları sevdikçe kendimden uzaklaştım.

Ben kim... Devamını Gör

Aşk farksız bir el ateş sesinden
Barut dolu derler mermiden için
Beni vuran ateş ise çok keskin
Siyaha çalan kahverengi derin gözlerin

Ders niyetine okutulması gerek böylesine bir aşkı
Benim yanımda kendinden bile utandı acı
Kabuk tutmaz yaralar vardı
Gülüşün her bir kabuğun bin bir katı

Nefes aldıkça ciğerim nefesle
Nefes alıp verd... Devamını Gör

Hep ben mi kurmuşum en çok yoran hayalleri
Hoşgeldiniz kalabalık günlerin kendime ayıramadığım zamanı
Beyhude çabalarda sıkışmış olan beni
Durgunlaştıracak ne var

Hastalanmış ruhum sanki
Aynaya baktığım görüntüde bulanıklık var
En sevdiğim şeyler söküp alınmış benden
Bazı isteklerimin benden alacağı var

Sadece bana göre mi başkaları va... Devamını Gör

Bazen sevmek, elini tutmak değil; Uzakta da olsa bir kalbe dokunabilmektir. Aynı yastığa baş koymadan, aynı düşte buluşmak, Birinin uykusuna huzur, sessizliğine yoldaş olabilmektir.

Bazen bir ekranın ardında başlar hikâyeler, Bir selamla ısınır üşümüş geceler. Ne eller birbirine değer ne gözler gözleri bulur, Ama iki gönül arasında görünmez köpr... Devamını Gör

Sarhoş yaşıyorum ama 3 yudum aldıysam
Deccal olmuşumdur doğrudur
Ya görmediğim bi adama aşıklığımsa alan beni
Sevemiyorum ergen yaşayan ümmetini
Kardeş değilim buralara
Optimilyon kul hakkı aldıysam yaşarsın ya ebubekir beni
İstediğim yanman değil yangınımı gör

Bitiyorum ya Allah bakma bakamam yüzüne
İstemem cenneti alsan bile ki hele ... Devamını Gör

Bir zamanlar kışın gelişi, yaşayanlarla ölülerin dünyası ve bilinmeyenin karanlığıyla ilişkilendirilen bir gece. Bugünse kostümlerin, balkabaklarının ve korku hikâyelerinin simgesi. Peki, Cadılar Bayramı'nın ardında nasıl bir tarih yatıyor?
Her şey Samhain ile mi başladı?
Her yıl 31 Ekim'de kutlanan Cadılar Bayramı'nın (Halloween) tarihsel kökl... Devamını Gör

Tebrikler, kusursuz bir asrın içindeyiz! Victor Hugo’nun o romantik dramlarına, Dostoyevski’nin dert edindiği o ağır ruhsal sancılara hiç gerek yok artık. Eskiden insanları ağlatmak, vicdanları sızlatmak zormuş; hakikati aramak, adaletsizlikle boğuşmak epey zahmetli işlermiş doğrusu. Şükür ki o karanlık, ilkel çağları geride bıraktık ve her şeyi in... Devamını Gör

Herhangi bir yere aidiyet geliştirebilmem oranın bana nasıl hissettirdiğiyle alakalı. Sevdiğim detaylar sende varsa yanında kendimi bir kalıba girmiş gibi hissetmiyorsam, içimden geldiği gibiysem o yeri sever orda çiçek açarım. Başta bir ürkerim , gel gitlerim olur belki. Çünkü alışık değilim bir toprağa yerleşmeye . Tedirgin olurum ; acaba hunharc... Devamını Gör

Peygamberler şehri Şanlıurfa, 2026 yılının sonbaharında vicdanî, fikrî ve fennî bakımdan müstesna 3 büyük organizasyona ev sahipliği yaparak bölge ve ülke kamuoyunun dikkatlerini bir kez daha üzerine çekti. İslam tarihinin adalet sembolü Kudüs fethinin sene-i devriyesinde idrak edilen uluslararası panel, Şanlıurfa Şehir Hastanesinin açılışı ve c... Devamını Gör

İnsan tanımak şehir gezmeye benzer. Bir şehri turla , kısıtlı zamanda gezersen her gelene gösterilen klasik sokaklarını gezer, meşhur lezzetlerini tadarsın ve o kadardır. Ne ruhunu anlarsın, ne kültürünü keşfedebilirsin. Ne bileyim esnafı nasıldır, bayramı seyranı nasıl geçer çok da bilmezsin. Yaşamak lazımdır bilmek için. İnsan da öyle ayaküstü bi... Devamını Gör

Sokakta tezgahına serdiği üç beş tane limonun, domatesin hesabını vermek zorunda kalan yaşlı bir amcanın zabıtayla olan imtihanını izliyoruz kaç yıldır bu ülkede. Zabıta memuru eser gürler, yasalar ve yönetmelikler bakkalın, manavın, seyyar satıcının ensesinde boza pişirir. En ufak bir usulsüzlükte, ödenmeyen cüzi bir faturada devletin bütün şefkat... Devamını Gör

Anladım derdim sırtıma yükmüş
Felek dediğin boynumu bükmüş
Ağlamak sızlamak neye çare
Bu kervanın ışığı çoktan sönmüş

Ne giden geri gelir ne söz kalır
İnsan dediğin bir avuç toz kalır
Yağan kar örtse de çekilen ahı
Yürekten silinmez derin iz kalır

Taş bastım bağrıma, susmayı seçtim
Sabrın eleğinden sessizce geçtim
Çile harmanında ömür... Devamını Gör

İnsana bazen çok şey değil,
içinde sessizleşebileceği bir huzur lazım.
Her şeyi elde etmek değil,
elindekinin kıymetini bilecek bir gönül lazım.

Çünkü insanın en büyük yorgunluğu,
sahip olmadıklarından değil;
hep daha fazlasını isterken
kendinde olanı fark edememesinden gelir.

Bir yerde bulunuyorsan,
orayı sevmeyi de öğrenmelisin.
Her... Devamını Gör

Bölüm 3 — Dört Ay

Üçüncü günüm de geride kalmıştı.

Aslında o günlerden biri diğerinden çok farklı değildi. Ama benim için her geçen gün, Türkiye'deki yeni hayatıma biraz daha alışmak ve biraz daha mücadele etmek demekti.

Türkiye'ye geldikten sonra yaklaşık dört ay boyunca bursumu alamadım.

Ailemimin de maddi durumu çok iyi değildi. Be... Devamını Gör

Bölüm 2 — İkinci Gün

İkinci günüm de aslında ilk günden pek farklı başlamadı.

İçimde hâlâ büyük bir çekingenlik vardı. Çok utangaçtım. Bir derdim olduğunda onu açıkça anlatmaya alışık değildim. Üstelik Türkçem de henüz yeterli değildi. Söylemek istediğim birçok şeyi söyleyemiyor, bildiğim birkaç kelimeyle kendimi anlatmaya çalışıyordum. Yan... Devamını Gör

Zamanın aynası yüzümüze çarptığında, karşımızda bir insana değil, sadece bir gölgeye bakıyoruz. Öyle bir çağın enkazı üzerindeyiz ki; ışık, artık aydınlattığı için değil, karanlığı daha da büyüttüğü için kıymetli. Sahneyi yamuk karakterler, dekoru ise ahlakı eğri zihniyetler örmüş durumda.
Bir zamanlar utanç, ruhun en sadık zırhıydı; insanı kü... Devamını Gör

Düştüm. Bir oyunun içindeyim adı karanlık tıpkı gözlerim gibi. Her geçen gün kayboluyorum. Neyi özlüyorum, nerem kanıyor, nasıl büyük bir mutsuzluk bu. Ölüm gibi bir şey. Artık masallara inanmıyorum. Tanrı silindi defterimden. Kitabına küsüm, söylediklerin umrumdışı. Yokluğunun şüphesiydi canımı acıtan şimdi ise yokluğun canımı acıtan. İnsanın bir... Devamını Gör

Bir taze ot kokusu var havada
Yağmur nerde?
Mevsimlerde sasirdi kimbilir
Güneş nerde?
Firtinalar esiyor, uğultu,kasvet
Sanki kafamda sonsuz mutsuzluk
Mutluluk nerde?
Herseyi yok etmisler,satilmis
Parcalanmis,agir bir koku
Paslanmis bir kalp kimbilir
Vicdan nerde?
Aglasam gözyaşı yok,
Bagirsam duyan yok,
Baktim etrafa insan yok.
İnsa... Devamını Gör

Kendine ait tek seferlik bir hayat,
Başkalarının gölgesinde tüketilmez.
Herkesi mutlu edeceğim derken,
İnsan kendi kalbini ihmal etmez.

Bir ömür, başkalarının sözüyle yaşanmaz,
Her yol başkasının istediği yere çıkmaz.
Bazen durup kendine sormalısın;
“Ben nereye gidiyorum?” diye, korkmadan.

Kim ne der diye sustuğun her cümle,
İçinde büy... Devamını Gör

Ağlamak ki zayıflık değildir,
Kalbin dile gelmeyen hâlidir.
İnsan bazen bir damla gözyaşında,
Ömrünün susturduğu cümleleri söyler.

Öyle anlar vardır ki kelimeler yetmez,
Ne anlatsan eksik, ne sussan tamam…
Gözlerden süzülen sessiz bir damla,
Bin cümleden daha ağırdır bazen.

Kimse bilmez içinde ne fırtınalar var,
Gülüşünün ardında kaç g... Devamını Gör