Bazen bakmak gerekir…
Dokunmadan, değiştirmeden,
Sadece bakmak;
Yapraklara düşen sabrı,
Suyun acele etmeyen yolculuğunu.

Bazen insanlara bakmalı,
Söylediklerinden çok sustuklarına,
Gülüşlerinden çok gözlerindeki yorgunluğa.
Çünkü herkes anlatmaz derdini,
Bazıları zamanın anlayacağını bilir.

Zamana bakmak gerekir bazen,
Koşarak değil,... Devamını Gör

İnsan kalabalıkta kaçmayı, yalnızlıkta yüzleşmeyi öğrenir. Gürültü, düşünceleri susturur; sessizlik ise onları sıraya dizer. O yüzden bazı insanlar müziği açıp kalabalığa karışırken, bazıları ışığı kapatıp kendine doğru yürür.

Yalnız kalmayı seçen insan, artık kaçacak yerinin kalmadığını bilen insandır. Dertlerini oyalayarak değil, dinleyerek ha... Devamını Gör

Güzel yüzlü çocuklar öldürülüyor
Hala gormeyenler var,duymayanlar
Gormezden gelenler,duymazdan gelenler..
Kadinlar...herbiri kartanesi gibi
Düşüyor yere yok oluyor.
Görmüyor,duymuyor,umursamiyorsunuz.
Eyy insanlik
Güzel çocuklar öpülesi ve sevilesi
Gulumsemeleriyle yerde yatiyor...
Nereye adim atsam
Heryer kan kırmızı bir karanfil.
Rü... Devamını Gör

Para… İlk başlarda avuçlarımızda tuttuğumuz küçük, soğuk bir metaldi. Karın doyurmak, sırtı giydirmek, başını sokacak bir dam bulmak için. Araçtı. Sadece bir araç. Bir nehrin karşı kıyısına geçmek için kullandığın, sonra bıraktığın bir sal gibi.

Sonra… Sonra o sal, birden gemin oldu. Üzerine bayraklar çektin, kuleler diktin. Onunla övündün. ... Devamını Gör

Sabah yine sensiz uyandı ev,
perdeler aynı ışığı aldı
ama içeri senin adın girmedi.
Kahve yaptım,
iki kişilik alışkanlıkla
tek başıma oturdum masaya.

Meğer insan
birinin yokluğunu değil,
varlığına alıştığı şeyleri özlüyormuş:
bir sesin araya girmesini,
bir bakışın günü toparlamasını,
bir gülüşün akşamı tamamlamasını.

Onsuz geçen saa... Devamını Gör

Korkuyorum.
Ona âşık olmaktan korkuyorum. Bunu yüksek sesle söyleyemediğim için değil; içimde söylediğimde bile yankısı fazla geldiği için. Çünkü bazı hisler vardır, adı konduğu an büyür. Büyüdüğü an da insanın içini daraltır.

Ona âşık olmaktan korkuyorum; çünkü bu korku, hissetmediğim bir şeyden değil, fazlasıyla hissettiğim bir ihtimalden doğ... Devamını Gör

Görüyorsun ya
Toprakta da havada da bir fısıltı var
-Duyuyor musun yalnızlık
Esen rüzgar çalıyor yürüdüğüm toprak da
Ayrılık duyuyor özlem
+Ve hatta sen duyuyorsun tüm görünmezliğinle
Yılkı atlar gibi koşuyor haybeye yığınla rezillik pisliği kulaklara
Duyuyor musun sessizlik
Ödeyemeyeceği bir ahiret bedeline
Hayrımı örtüp unuttuğum herşey... Devamını Gör

gözleriniz efendim
sözlerinizden daha çok iz bırakıyor yüzümde
çoğu zaman ne konuştuğumu anlamam
k. bakmayın efendim sizi hiç alakadar etmez
düşünüyorumda bazı kararların
hayatımda kritik önemi çok ucuz
düşünüyorum efendim
bu herkesin ucuzluğu
görünmeyen şeylerin ardına süpriz kolaylıkları bırakmıştım
görüyorum ki efendiler
sevgim dü... Devamını Gör

Tencerenin içinde baloncuk baloncuk kaynarken süzülür dumanı. Karıştırdıkça daha da dağılır evin her bir köşesine.
Kokusu yayılınca ayrı bir gülümseme oluşur dudaklarda istemsizce. O küçük ayakları merakla pıtı pıtı mutfağa getirir. Şekerle süt bir çocuk şarkısındaymış gibi dans eder eriyerek. Tarçın da boş durmaz simli simli o keskin kokusuyla... Devamını Gör

Yoruldum.
Her şey yolundaymış gibi durmaktan. Mutluymuş gibi. İyiymiş gibi. En çok da gerçekten iyiymişim gibi davranmaktan. Bu yorgunluğun içinde bir korku var: eskiye dönmek. Eski alışkanlıkların sessizce geri gelmesi. Kapıyı çalmadan içeri girmeleri. Eskisi gibi olmamalıyım. Olamam. Ama bunu söylemek yetmiyor.

İyi hissetmek istiyorum. Olmuyo... Devamını Gör

Sandım. Bir rüyanın bitmesini beklemek gibi. Bu duygu bir korkulu rüyanın içinde uyku ile uyanıklık arası kaldığım o boşluğun verdiği düşme hissinde kalmaya benziyordu. Asılı bırakıyordu olduğum yerde. Düşmeme izin verse rahatlayacak belki de rüyadan uyanacaktım. Ama olmadı o rüyadan uyanamadım. Salt gerçeklikti. Basbaya acının kendisiydi. Yaka iğn... Devamını Gör

Görmeyeceğim her basiretsizliğin cahilliğine
Derd değil kader yolu tüneli kazdım bu dünyaya

Sevmediğim her anımı unutmaya programlanmış
Can vermek istercesine yaş çamaşırlara
İstediğim sevmeye çalıştığım değer verdiğim
Herkes için içimden
Her seferinde unutuşun ardından
O çamaşırlara yeni kişilikler ekiyorum
Dönen basiret markalı çamaşır... Devamını Gör

İran gerçekten mezhepsel kargaşaları, sanatsal zenginlikleri ve siyasi çekişmeleri ile iyisiyle kötüsüyle hep göz önünde olmuş bir coğrafyadır.

Kadim çağlardan beri kâh Mezopotamya, Anadolu, Mısır ve İndus Vadisi ile birlikte medeniyetin beşiklerinden biri olmuş kâh edebiyat ve müziği ile dikkatleri üzerine toplamış kâh Büyük İskender imparatorl... Devamını Gör

Bir anlık kesişti yollarımız,
Ne takvim biliyordu ne saat.
Kader, sessizce dokundu omzumuza,
“Tanışın” dedi, hepsi bu kadar.

Ama kalmak…
O başka bir imtihandı.
Her gün yeniden seçmekti birbirini,
Rüzgâr tersinden eserken bile
Aynı yerde durabilmekti.

Gülüş kolaydı,
Zor olan yorgunluktu.
Suskunlukta kaçmamaktı,
Kırıldığında kapıyı ça... Devamını Gör

Kocaman bir ev var içimde.
İlmek ilmek ördüğüm.
İyice sağlam olsun diye kırk kat yerin dibine kazdığım.
Zeminini yaşanmışlık müsveddeleriyle doldurdum.
Tuğlalara geldi sıra.
En sağlamı olsun diye kılı kırk yarıp seçtim.
Mahya harcım öyle yapıştı ki kimse yerinden oynatamazdı.
Sağlam, dik duruşlu bir laf ile ;
eğilip bükülmeyen cinsten olmalıydı.
... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman yaşadığını sanır; oysa yaptığı, alıştığı günleri tekrar etmektir. Sabahlar birbirine benzer, kelimeler azalır, duygular güvenli bir mesafede tutulur. Çünkü insan çoğu zaman yaşamayı değil, zarar görmemeyi seçer. Cesaret ertelenir, sevgi ölçülür, kalp kendini koruduğunu sanarak geri çekilir. Hayat böylece sürer; eksilerek ama kopmad... Devamını Gör

Gönülde kara
Yara ki baht kara
Derd ben isem
Baht kara
Talih kara
Yara kurum
Yiğidi derd öldürür idiyse
Ölümediysem
Ne Allah yar bana ne baht
Ölümediysem
Ziyan hak ki bana
Çırpın denizlerinde
Çıkmaz yarandan o kurum
Bakmaz yüzüne yarayı veren
İstediğin yüzünde paramparça çarpılır
Umudun aşşağılık bir divriz dilencisi
Hayatın um... Devamını Gör

Şu an birileri ölüyor. Bunu çarpıcı olsun diye söylemiyorum. Korkutmak ya da ağırlık koymak gibi bir niyetim de yok. Sadece gerçek bu. Ben yazarken, sen okurken, dünyanın bir yerinde biri son nefesini veriyor. Hayatın en kesin olayı bu ama nedense en az konuşulanı da bu.

Ölüm bize çok yakın ama zihnimizde hep uzak duruyor. Başkalarının başına ge... Devamını Gör

Yani yapay mapay! İnsanı mutlu ediyor mu bence ediyor! Yalnız ne kadar ciddiye aldığınıza veya ne kadar eğlendiğinize göre bu değişebilir:) Tony montana ve Elvira Hancock havasına girme sürenizle etkisinden çıkma sürenizin arasında çok zaman olmamalı. Aksi durumda üzülebilirsiniz. Yapayzekâ destekli şarkılar, videolar, resimler fazlasıyla hayatımız... Devamını Gör

Bişeylerin etrafında
Güneş zannettiğim
Bi güve gibi kanatlarımı
Her geçen gün
Toz tanelerini
Seve seve
Döktüm
İnsanların ışık dediği
Geçici bir ampulle
Kanatlarımı savurdum
Acıyo kanıyo kabuk hiç bağlamıyo
Yoruyo tüketiyo bu umut tüketiyo
Bi umut ya biraz ısıya
Bi umut ya biraz arayışa
Artık değil biliyorum uzun zamandır
Sadece gördü... Devamını Gör

Doğru ve yanlış, sandığımız kadar ayrı şeyler değildir. Bazen bir cümlede ikisi de yan yana durur; sadece biri yüksek sesle söylenir, diğeri içimize fısıldar.

Doğru, çoğu zaman kalabalığın rahat ettiği yerde durur. Sorgulanmaz; çünkü sorgulamak uyumsuzluk sanılır. Yanlış ise cesaretle karıştırılır; yanlış yapanın dikkatsiz, eksik ya da hatal... Devamını Gör

Pudra yağmuru
Kırmızı plastik kapta
Heyecanlı çığlıkları damlatırken
Hatırladığım tek şey
Herzamanki gibi
Artık çıldırmamak için
İçimdeki tüm çığlıkları
Sanırım gizlemem gerekicek
Hiç kimse yokken yanımda
Ve hiçkimse istediğim kadar
İyi davranamayacak kadar öfkeliyken bana
Herzamanki gibi oğlum diyecek bana babam
Her zaman annemin sesin... Devamını Gör

Zaman her şeyi affeder derler,
Ama ben zaman değilim…
Unutmak bana öğretilmedi,
Susmakla terbiye edildim sadece.

Hepiniz aklımdasınız,
Adınızı anmamam affettiğim sanılmasın.
Bazı sessizlikler
En gür hatırlayıştır.

Gülen yüzlerin ardında
Hangi yarayı sakladığınızı da bilirim,
Ama bilmek,
Her şeyi mazur görmek değildir.

Zaman siler ... Devamını Gör

Seni ayakta tutan nedir diye sorsalar,
Yıkılacak bir yer bulamadım derim.
Çünkü her duvarım,
Daha önce yıkılmıştı zaten,
Ve ben enkazın üstünde
Yaşamayı öğrenmiştim.

İçime attım;
Sesimi, gözyaşımı, yarım kalan cümlelerimi…
Kimse duymasın diye değil,
Kimse daha fazla kırılmasın diye.
Ama insan,
En çok kendini sustururken yoruluyor.

G... Devamını Gör

Zamanında padişahların bile karşısında titrediği alimler tutardı o kalemi. Sarayın altın varaklı duvarları önünde, tahtın ihtişamı karşısında dimdik dururlardı. Kelle giderdi ama yanlışa yanlış derlerdi. Hakikat, ipekten kaftanlardan daha değerlidir onlar için. Mürekkep, kanlarından kıymetli değildi; çünkü yazdıkları her harf, bir insanlık antl... Devamını Gör